Zijn er grenzen aan Hyves…?

Ik heb het op dit blog al vaker gezegd, sociale netwerken als Hyves en Facebook zijn prachtige podia om je te uiten. Ze kunnen zich echter ook tegen je keren. Ik moest daar weer aan denken toen ik het verhaal van mijn gewaardeerde collega Chris Klomp las over de man die een buurtagent voor rotte vis had uitgemaakt en door de politierechter in Groningen werd veroordeeld. Het toont volgens Chris maar weer aan dat je internet niet straffeloos kunt gebruiken om je ongenoegen kenbaar te maken.

Nu zijn beledigingen als nazizwijn, corrupte flikker en achterbakse gereformeerde kutsmeris ook niet bepaald termen die ik in mijn mond zou nemen. Maar goed, de man deed dat wel. Hij was er zelfs trots op dat de hele wereld nu wist wat voor een persoon die agent was. De politieman vond het te ver gaan. Hij trok voor zichzelf een grens en deed aangifte. De rechtbank tikte de dader op de vingers. Het vonnis luidde 260 euro boete en een werkstraf van 40 uur, waarvan de helft voorwaardelijk. En dus heeft men ook daar een grens getrokken.

Het voorval deed bij mij een andere vraag opwerpen. Nog niet zo lang geleden hoorde ik een verhaal over iemand die tijdens een sollicitatiegesprek te horen had gekregen dat de werkgever al even op Hyves had rondgeneusd om te kijken wat voor vlees hij in de kuip had. De term vleeskeuring werd de ether in geslingerd. Niet geheel ten onrechte, want mag er wat dat betreft dan ook een grens worden getrokken? Hoe ver mag een baas gaan om uit te vogelen of iemand wel deugt. Hebben we dan totaal geen privacy meer? Of is het eigen schuld, dikke bult dat iedereen van alles over de ander weet.

Als een potentiële werkgever je checkt en justitie je op de vingers tikt naar aanleiding van gedrukte beledigingen, wat zou dan het beletsel zijn voor andere overheden om een van de grootste community’s van Nederland af te struinen? Op zoek naar menselijke errors die als wapen gebruikt kunnen worden om mee te schieten. Er blijft op podia als Hyves altijd een mogelijkheid om persoonlijke gegevens alleen maar voor vrienden zichtbaar te maken. Of dat voldoende is om ongewenste pottenkijkers buiten de digitale deur te houden is nog maar de vraag. De voortdurende technische ontwikkelingen zorgen er namelijk voor dat ook mensen zich ontwikkelen. En dat hoeft niet altijd met de beste bedoelingen te gaan.

Informatie die via het internet wordt verspreid, is altijd te achterhalen. Dus, voorzover het nog niet tot uw botte hersenen was doorgedrongen, u bent gewaarschuwd voor al die achterbakse hufters en minkukels die hun toetsenbord en beeldscherm gebruiken om uw leven te ontleden.

5 gedachtes over “Zijn er grenzen aan Hyves…?

  1. Dit wordt een wat uitgebreidere reactie, ik hoop dat je dat niet erg vind.

    Als introductie deze zeer interessante video:

    Social media (zoals Hyves, Twitter, Facebook etc) zijn momenteel erg groot en groeien enorm elke dag. Het is een fenomeen waar je vrijwel niet omheen kunt en waar je bijna “ingezogen” wordt. Zoals in het filmpje gesteld wordt: Facebook heeft in 1 jaar tijd 200.000.000 gebruikers erbij gekregen en zou (als het een land zou zijn) groter zijn dan landen als USA, Pakistan, Indonesie of Brazilie. Kortom: je kan er niet omheen!

    Als we het dichter bij huis houden, is het wonderbaarlijk om te zien wat mensen op (bv) Hyves met elkaar delen. De meest intieme verhalen worden net zo makkelijk uitgewisseld als adres en vakantiegegevens. Het mag voor zich spreken dat als iemand hier kwaad mee wil, hij dat ook makkelijk zou kunnen.

    90% van de werkgevers kijkt op internet (google, Facebook, Hyves, Twitter) even naar de naam van de solicitant. Aangezien het 2010 is en de mogelijkheid voor het grijpen ligt, zie ik dat als een normale actie bij een sollicitatieprocedure. Ik ga er vervolgens wel van uit dat een nieuwe werkgever genoeg ratio heeft om de hoofd van de bijzaken te scheiden.
    Stel dat ik vrijwilliger ben bij de scouting, dan ga ik er van uit dat de werkgever dat niet tegen me gaat gebruiken omdat ik dus ook 2 weken per jaar op kamp ben met scouting (even los van het feit dat hij dit uiteraard niet zal uitspreken).

    Ik kan me voorstellen dat er nogal wat mensen zijn die niet willen dat hun internethistorie bij een sollicitatie aangesproken wordt. Wie een filmpje van zichzelf op Youtube heeft staan waar hij in dronken bui aan zwalken is, zal dit niet als reclame voor zichzelf zien bij een sollicitatiegesprek, maar wel als dikke pret onder vrienden.
    Als hij als politieagent solliciteert is het probleem natuurlijk groter dan bij een sollicitatie voor barman.

    Goed, twee zaken zijn denk ik erg belangrijk bij Social Media:
    1) Buitenstaanders (zoals recruiters) dienen zich er erg goed bewust van te zijn dat het (semi) privé is en waarschijnlijk niet representatief voor de persoon die solliciteert.
    Ik zou graag zien dat hier trainingen voor komen, zodat de zin van de onzin gescheiden kan worden. Mijn inschatting is dat 80% van de recruiters geen besef heeft van dit fenomeen.

    2) Maak het “volk” eens bewust van waar ze mee bezig zijn!!!!!
    Ik kom dagelijks mensen tegen die zo ontzettend naïef zijn als het om hun gegevens op het net gaat. Vrijwel niemand beseft zich dat hun gegevens te vinden zijn voor hun familie, maar OOK voor elke andere wereldbewoner. Foto’s plaatsen van jezelf op Hyves is geen privacy. De meesten leven in een schijnwerkelijkheid en voor hen voelt het alsof de wereld ophoudt buiten de sociale lijnen die zij hebben (op Hyves). Mensen zien het teveel als een 1 op 1 gesprek, als een telefoontje.

    Zoals in het filmpje:
    “What happens in Vegas, stays on Facebook” (Hyves/Youtube/Twitter)

    Tot slot denk ik dat de overheid hierin zijn verantwoording moet nemen en beter moet gaan voorlichten dat het Internet een steeds nauwer aansluitend net aan het worden is, en steeds meer verweven wordt met onze dagelijkse dingen. Als WEB 2.0 eenmaal aan het rollen gaat wordt dat alleen maar meer, “the Internet of things” verbindt vrijwel alles met elkaar, van kleding, naar auto, naar koelkast, naar mensen.

    En het is allemaal pas net begonnen……..

  2. Als een baas geen respect blijkt te hebben voor mijn privé is het maar de vraag of ik wel voor hem/haar zou willen werken!

    • @Eusie: Tja, het is maar hoe je er tegenaan kijkt natuurlijk. Je hebt voor een deel gelijk. Als we onszelf bloot geven lopen we het risco dat we iets oplopen. De vraag blijft echter overeind of daar gebruik van gemaakt mag worden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s