Zwaarder straffen helpt. Of niet…?

In Nederland kennen we wel maximumstraffen, maar geen minimumstraffen. De PVV vindt dat daar verandering in moet komen. Kenners van de materie zeggen dat we dat soort besluiten aan de rechter moeten overlaten. Advocaat Bram Moszkowicz, de man die het PVV-opperhoofd Geert Wilders momenteel bijstaat, is een van hen. ,,Met een hoop dingen die Wilders zegt ben ik het eens, maar met een hoop dingen ook niet. Dit is er een van. De rechter moet per geval kunnen bekijken hoe zwaar er gestraft wordt’’, zei hij vandaag op de beeldbuis.

In andere landen bestaan minimumstraffen wel. Daar is dan ook veel kritiek en verzet omdat de rechters vinden dat ze buitenspel worden gezet. Omdat ze nauwelijks nog mogelijkheden hebben zich een eigen oordeel te vormen. Er kunnen zich verzachtende omstandigheden voordoen waardoor een zelfde soort misdaad in een ander perspectief geplaatst kan worden. Een voorbeeld. U bent de jarenlange pesterijen van uw buurman spuugzat en slaat hem op zekere dag tegen de grond. Reken maar dat de Nederlandse rechter zal meewegen dat de buurman ook geen lieverdje is geweest.

De PVV vindt dat men bij deelneming aan een criminele organisatie minstens voor acht jaar de cel in moet. De maximumstraf zou van zes naar vierentwintig jaar opgetrokken moeten worden. Iemand die zich met kinderporno bezighoudt hangt volgens de PVV-norm een minimumstraf van vijf en een maximum van vijftien jaar boven het hoofd. Zelfs een inbreker moet oppassen. Een jaar cel is immers niet niks voor het jatten van een portemonnee of een flatscreen. En de kat van de buurman zou ik ook maar met rust laten. Daar geldt eenzelfde minimum voor. Als het aan de PVV ligt tenminste.

De invoering van minimumstraffen zal een hoop Nederlanders wel aanspreken. Maar ja, waar trek je dan de grens. Nog een voorbeeld dan. Een gedwongen tongzoen wordt door de wetgever als seksueel binnendringen gezien. Zou u de dader achter de tralies willen zien? Te idioot voor woorden natuurlijk, maar dat is wel wat er gaat gebeuren als er minimumstraffen worden ingevoerd. En of we daar met z’n allen op zitten te wachten…

13 gedachtes over “Zwaarder straffen helpt. Of niet…?

  1. Zo is dat Nanko.

    Ik denk dat OpDenKamp en ik het in ieder geval over een ding roerend eens zijn: op de manier zoals het nu gaat, werkt het niet. Koppie thee, tralalala, en hupsakee weer de maatschappij in.

    En gelukkig is OpDenKamp zelf een stuk wijzer. Wat mij betreft wijzer dan veel van die rechters.

  2. @Pizzaman,
    Hoe hoog schat jij het risico in: mensen die een behandeltraject afleggen (tbs) en die al die tijd van contact met de maatschappij verstoken blijven, en die dus bij het beëindigen van dat traject opeens niet op week-end verlof gaan, maar permanent op straat staan.

    Als je bijvoorbeeld twintig jaar uit de roulatie bent geweest en iemand maakt met een mobieltje een foto van je. Hoe reageert iemand op zo’n onbekende dreiging

    Is het misschien een idee om zo iemand dan aan het einde van het traject eerst maar eens op begeleid proefverlof te sturen en niet eerder???

    Ach, dat jij niet nadenkt bij de onzin die je hier uit je nek slaat, dat is eigenlijk helemaal niet zo erg…. erg is dat we geregeerd gaan worden door mensen die nadenken ook niet in hun woordenboek hebben staan

    • Beste Op Den Kamp,

      op zich ben ik helemaal niet tegen weekendverlof en TBS. Alleen wel tegen het vroegtijdig onbegeleid verlof van mensen waarvan een ‘normaal’ mens zou zeggen: hoe haal je het in je hoofd!

      Echter, we hebben in vele gevallen gezien dat men kiest voor TBS omdat daar ‘weekendverlof’ bij hoort. Een recht dat krom is. Recht? Het zou bepaald moeten worden door mensen die verstand hebben van dat soort dingen, of iemand toe is aan weekendverlof.

      Daarbij zou men ook rekening moeten houden met het feit, dat ook criminelen een leervermogen hebben. Na tienmaal hetzelfde evaluatiegespreken evaluatieformulier weet zelfs de grootste onbenul wel wat ie moet invullen om ‘los te komen’.

      Verder zou men eens moeten ophouden met get eeuwige streven naar ‘rehabilitatie’. Hou nou maar eens in gedachten dat sommige mensen eigenlijk niet meer de straat op kunnen, zonder speciale maatregelen. En bedenk daarbij ook maar eens dat sommigen ook ‘niet meer te redden’ zijn. Ook dat zullen we moeten accepteren.

    • Pizzaman (ook een hele beste),

      Als mensen meer en opener met elkaar gingen praten, (en luisteren) dan zou net als nu blijken dat we veel dichter bij elkaar staan dan die barricades doen vermoeden. Tuurlijk gaat er veel fout.
      Ik heb zelf met de vuist op de tafel geslagen om uiteindelijk steun te krijgen vanuit de derdelijns psychiatrie………. waarom, precies om dat wat jij zegt.
      Als ik namelijk met zo’n fluit aan tafel moet veeg ik hem eronder. Ik herken de structuur van dat formulier namelijk al de eerste keer voor ik het invul.
      Zelf die weerstand laten varen en iemand vertrouwen die een beetje hoger peil heeft is veel waard.

      Maar ook de maatschappij zou haar verantwoording terug moeten nemen. Als iemand een herkansing verdient, dan is dat in die maatschappij. Als we ons gezamelijk voor die problemen afsluiten en maar roepen dat TBS instellingen mensen maar eerst moeten genezen zodat wij nergens last van hebben, dan geven we precies aan wat het ons “mag kosten ” om anderen waar mogelijk iets misging een herkansing te geven. Door ons wegkijken ontbreekt juist die sociale controlle die zo keihard nodig is.

      Je laatste punt heb ik inmiddels herhaaldelijk ondersteept door niet over anderen te oordelen maar door stellingen over mijzelf. Als ik een kind zou hebben vermoord of ontvoerd en onder dwang zwaar misbruikt, (of een kind met mijn zatte kop dood zou hebben gereden!!!) dan vind ik niet dat zulks ooit een herkansing verdient……………….

    • Beste OpDen Kamp,

      inderdaad staan we dicht bij elkaar, het verschil is echter dat u uitgaat van uw eigen motivatie en omstandigheden en ik er weer tegenaan kijk vanuit eigen ervaringen. Die ervaringen zijn geheel anders.

      TBS op zich heeft geen genezende werking. Wel kan het iemand helpen inzichten te verwerven in de eigen fouten en gebreken. Daarbij dient echter een ding voorop te staan: de wil om die fouten en gebreken in te zien en er iets aan te doen. We zijn het er denk ik wel over eens dat TBS is verzand in een papiermolen (ik noem dat afschuifsysteem) waarin het eigenlijk slechts gaat om het invullen van papiertjes waarmee de draaideur gerechtvaardigd wordt.

      Ik zeg dan ‘zo houdt de linkse kerk haar systeem van aflaat in stand en blijft links lullen, maar rechts vullen’. Want de kosten van het TBS systeem liegen er niet om – en de lonen van rechters en hulpverleners ook niet.

      Ik ben daarom van mening dat het niet aan de rechters is om TBS ‘op te leggen’. Laat de keus maar aan de dader, met dien verstande dat wanneer men een potje maakt van de TBS en daaruit voortvloeiende maatregelen, alsnog de (volledige) minimumstraf volgt (zonder aftrek). TBS geneest niet, het is een hulpmiddel voor mensen die iets fout hebben gedaan, om zichzelf te genezen. Men slaat in de huidige maatschappij de plank mis door te geloven dat TBS een straf zou moeten zijn, en hoe langer hoe beter.

      En inderdaad: ‘geven we precies aan wat het ons “mag kosten” om anderen waar mogelijk iets misging een herkansing te geven.’ Het is mijns inziens een recht om een herkansing te krijgen, maar alleen indien de herkansing waarschijnlijk succesvol verloopt. Mijns inziens zijn de hoge kosten van TBS alleen te rechtvaardigen voor degenen die er ook werkelijk iets aan willen doen, en die er iets aan hebben. Het lijkt nu wel een soort dump: geef maar flink lang TBS en dan genezen ze ‘m daar wel. Onzin, en verspillend!

      Wij zullen af moeten van de ‘fluiten’ en deze vervangen door mensen die daadwerkelijk hart voor de zaak hebben, en bovenal verstand hebben van zaken – wat niet noodzakelijkerwijs door een papiertje bewezen kan worden. verder zou men eens kunnen denken aan een ‘werkweekverlof’ in plaats van weekendverlof.

      Met alle achting voor wat u door eigen inzicht heeft weten te bereiken!

  3. Nanko,
    Die minimumstraffen zetten zichzelf wel betaald.

    Maar sta mij toe (je kent mijn achtergrond) om eens een stomme vraag te stellen. Je moet mensen immers laten doen waar ze goed in zijn.

    Waarom een dader van een gedwongen tongzoen niet de cel in, terwijl iemand die desgevraagd een pubertje een zoen op zijn pikkie geeft regelrecht de bajes ingaat (voorarrest)? Ik durf te stellen dat menig pre-pubertje veel meer moeite heeft met die verplichte zoen op zijn wang van een oma met een snor dan van een hand tussen zijn benen tijdens een stoeipartij. Bij een tongzoen vindt een uitwisseling van enzymen plaats, dat is veel ingrijpender en in geval van dwang zeer belastend.

    Ik stel eigenlijk voor dat je deze vraag onbeantwoord laat.
    Immers, in een wereld vol schreeuwers die niet hoeven toe te lichten waarom een gewenste aanraking schadelijk zou zijn heeft het zo weinig zin als jij zou toelichten waarom die ongewenste tongzoen minder rampzalig is

    • Het laat zich raden waarom u dat voorbeeld kiest. Op zich heeft u ergens nog gelijk ook. Sommige pubertjes…. ik zou ze niet graag de kost willen geven.

      Als volwassene dien je echter ook te weten dat pubertjes nou eenmaal pubertjes zijn, en blijven. Dan weet je dat er gedonder van komt, want pubertjes zijn veranderlijk..
      Net zo veranderlijk als sommige vrouwen, wou ze nou wel of wou ze nou niet – en dan heb je het gedonder, zelfs binnen het huwelijk ben je als man niet veilig, want wee je gebeente. Dus bezint eer gij begint, in alle gevallen.

      Bedenk dat dan ook maar eens met die pubertjes… voor je ’t weet sta je voor de rechter.

      Overigens, indien u dan van mening bent dat zo’n ongewenst ‘toevallig gelegenheids-contact’ helemaal niet zo erg is, zal u vast kunnen begrijpen indien vaders maat 46 tot aan de hiel bij u ergens in een gat verdwijnt. Op de een of andere manier is dat dan namelijk een behoefte van vaders, die zij heel moeilijk kunnen weerstaan. Het vlees is nu eenmaal zwak.

      Daar komt u dan vast ook wel overheen, immers kan zo’n man het ook niet helpen…

      Nadenken moet van beide kanten komen. Bedenkt u er tevens bij, dat de vrijheid van de ene ophoudt waar die de vrijheid van een ander aantast, en dan komen we er samen vast wel uit.

    • Beste Pizzaman,

      Hier hoeft u helemaal niets te raden.
      Als geregistreerd lid van Broken Tulip zou je al kunnen lezen hoe open ik voor mijn verleden uitkom en langzaam wennen anderen (ook slachtoffers) aan die openheid. Het topic verschijnt binnen kort in het openbare deel.
      Ik ben zelf absoluut niet de vent van gelegenheids contacten. Dat was ik ook zeker niet met kinderen.
      Zoiets schept een verantwoording voor het leven. De knul die van mij zo’n 25 jaar geleden die verboden zoen kreeg is nog altijd een eersteklas vriend en als ik hem opzoek ga ik eerst zijn pa ophalen en zitten we samen aan de koffie (met vlaai)

      Dat begrip wat jij vraagt voor die “vaders” was veel eerder mijn misselijke kant en ik heb een behoorlijk stukje mogen vechten voor dat inzicht.
      Sta er als je blief eens bij stil dat het ook mogelijk is dat die man met die schoenmaat 46 er nooit meer toe komt om “er over heen te komen”
      Het vlees is inderdaad zwak en aan iemand met maat 46 zit veel vlees. Ik weet niet waar dat idee vandaan komt dat iemand die een kind kust een onweerbaar afstraf artikel is. Ik heb ook vast gezeten omwille van een poging iemand op de autoweg (ca 140 km/u) achter het stuur uit te schieten. En nee dat wapen koos ik niet omdat ik het niet met mijn handen aankan maar omdat ik er niet met mijn handen aankon.

      Chemocastratie beste Pizzaman haalt heel veel agressie weg en voor mij verdween een eeuwige donkere wolk die alles in mijn leven op onverklaarbare manier overschaduwde (zelfs mijn lachen). Dat brengt met zich mee dat ik nu de inhoud van je woorden zie en er niet tegenover hoef te gaan staan.
      Maar goed ook, immers het ontbreken van testosteron neemt ook elk gevoel voor angst. Zelfbescherming moet ik (op de zakjapanner) berekenen.
      Het voelt trouwens heerlijk om een stukje liefde en gevoel te kunnen plaatsen, juist daar waar anders haat en bitterheid hun plaats vonden.
      Met nadenken komen wij vast verder……. nu die andere zotten nog zover krijgen.

      Groetjes van een eunuch, die dat jasje prima past

      loveUall
      Jean

    • Beste OpDenKamp,

      alle respect voor u en de keus die u gemaakt hebt. Ik denk dat u gelijk hebt, maar helaas bent u een van de ONTZETTEND weinigen die het (durft?) toe te geven. Wat betreft achtergrond, hoe open ook je kan nooit helemaal iemand kennen, maar veel is mij wel duidelijk. U hebt zelf de conclusie getrokken die bij rechters, psychiaters en toezichthouders vaak ontbreekt, simpelweg omdat ze er totaal geen idee van hebben. Middels stapels papier, dikke advocaten etcetera dekken ze zichzelf in, en daarmee zijn zij ‘van de boel af’.

      Wat mij betreft zou u een flink hoge post toekomen in de Raad van Toezicht voor TBS.

      Overigens, vind ik wel dat wanneer iemand de conclusies trekt, dat er een soort vergeving en nieuwe kans moet zijn. Maar u weet zelf denk ik donders goed dat er veel zijn die leven bij de schijnheiligheid, en dat die zo’n kans beslist niet verdienen. Rehabilitatie hangt ook van de situatie af. Mijns inziens is dit slechts tot bepaalde hoogte mogelijk, binnen de voormalige woonomgeving.

      En laten we de (mijns inziens onverstandige en falende, maar vooral onverantwoordelijke) rechters daar niet al te veel vrijheid in gunnen. We hebben veel voorbeelden gezien (en u zal er nog wel meer weten) waarin de rechters keer op keer ‘hun hand over het hart halen’. Soms vraag ik me af of ze van de werkverschaffing zijn.

      Om het dan maar op pedofilie te betrekken: Ik denk dat chemische castratie als keus open zou moeten staan, voor mensen die daadwerkelijk inzicht betonen in de problemen. Voor degenen die dat niet doen, zou ik zeggen minimumstraf 10 jaar – maar indien de dader zelf aangeeft het probleem te zien, bij de eerste maal de keus laten voor TBS + verplichte chemische castratie.

      Als bioloog weet ik ongeveer wat dit doet, het is een deel van de oplossing van het probleem. Maar ik weet ook dat de persoon dit zelf moet willen. Dwang hierbij is wettelijk gezien uitgesloten. Je zal er ook erg voorzichtig mee moeten zijn, schijnheilen zullen de medicijnen rustig laten straan… en dan…??!

      De maximumstraf voor recidivisten (die dus de keus op TBS+ effectief maatregel al gehad hebben) naar 35 jaar, zonder TBS. Reden daarvoor is dat ik niet geloof dat TBS automatisch helpt. Wat u volgens mij ook wel weet, aangezien ‘je die formulieren zo invult’… Het gaat hier om iets waar de persoon zelf iets aan moet willen doen, wanneer die dat niet wil (en dat zullen er helaas veel zijn) dan is zo lang mogelijk opsluiten mijns inziens het beste.

      Betrek het verlangen naar minimumstraffen ook niet teveel op uw eigen situatie. Die is namelijk geheel anders dan van de meeste veroordeelden. In tegenstelling tot een min-of-meer ‘natuurlijk aangeboren afwijking’ als pedofilie, is het roven van tasjes of het afpersen van winkeliers wel degelijk af te leren middels een ‘bonus/malus overweging’.

      Helaas moet ik wat dat betreft nog steeds concluderen dat ‘misdaad loont’.

      mvrgr,

      Mario-de-Pizzaman

    • @Mario-de-Pizzaman
      Van de kant van de rechters, en dat hele justitiële aparaat kwamen de oplossingen niet. Ik heb destijds (jaren geleden)wel verplicht contact gehad met een psycholoog maar dat was dat bekende niveau met dat kopje thee.Ik bleef gewoon hangen in mijn ellende.

      Ruim drie jaar geleden ben ik op eigen gelegenheid begonnen met chemocastratie (Androcur). Hier in Vietnam gaat namelijk alles wat ze hebben ook zonder recept over de toonbank. Heel snel kreeg ik zicht op veranderingen die helemaal niet met mijn seksuele gevoelens te maken hadden. Maar helaas had ik ook een steeds hogere dosis nodig en kwam ik met de bijwerkingen zwaar in de ellende. Twee jaar geleden heb ik de huisarts geïnformeerd en ook gevraagd om verwijzing naar een psychiater omdat me duidelijk was dat ik bij die emotionele veranderingen een ruggesteun nodig had. Iemand die me kende als er ernstige problemen kwamen. Iemand die de veranderingen kon volgen en me niet pas zag als het te laat was.
      Na een jaar had ik TWEE effectieve gesprekken gehad!!!
      Toen gaf Emergis in Goes zelf aan dat dit boven hun petje ging.
      Ik heb toen de kans gekregen om verder te gaan met de forensische psychiatrie van de Waag. Dat is dus vrijwillig bij justitie achter de deuren lopen. Mijn psieg heeft jaren ervaring aan het Pieter Baan Centrum.
      Let wel, in eerste instantie was dit gericht op de hulp bij die veranderingen die met testosteronverlies samen gaan en dus niet op mijn pedoseksuele verleden. Maar na een paar gesprekken hebben we elkaar gevonden in een stuk vertrouwen en een door ons beiden gewaardeerde diepgang. Dat ik de volle laag heb gekregen hun “pedobehandelprogramma” is dus pas gekozen toen ik al in behandeling was.
      Ik was afgestraft en kon feiten dus makkelijk benoemen. Maar ik heb ook bewust gekozen voor een stuk onvoorwaardelijke openheid. Niet alleen achter die deuren maar ook naar buiten toe, naar die maatschappij. Er is daar heel wat boven tafel gekomen.

      Het goede nieuws….
      Deze kwaliteit van behandelen gaat makkelijker toegankelijk worden voor mensen die zoals ik daar vrijwillig voor kiezen. Waarom zou iemand eerst slachtoffers moeten maken om daarna pas in aanmerking te komen voor die zwaardere therapie. Als straks uit een vrijwillige intake gaat blijken dat dit niveau wenselijk is, dan volstaat vervolgens een verwijzing van de huisarts. Mensen kunnen dus eerst zelf dat contact leggen.
      Die hoge post bij de raad van toezicht…ach!!!
      Ik denk dat ik hier een prachtige weg heb geëffend voor mensen die voor een verandering durven te kiezen. Meer info via brokentulip@live.nl. Op de website van Broken Tulip vind men ook mijn telefoonnummer.

    • @jgmopdenkamp/Pizzaman: Zullen we met het uitwisselen van deze gegevens de discussie dan maar sluiten? Gaan we weer over naar andere zaken…

  4. Beste Nanko,

    het probleem is niet de minimumstraffen, het probleem is de te zachte rechters. Overigens wordt de soep nooit zo heet gegeten als die wordt gemaakt, dus uiteindelijk zal er wel een compromis komen. Echter, indien die twee buurmannen steeds maar weer aan de gang zijn, dan zal men op een gegeven moment toch ook wijzer moeten worden.

    Dus eigenlijk vind ik een minimumstraf zo gek nog niet. De eerste keer een rechtersoordeel, zonder minimumstraf, want iedereen mag een fout maken. Daarna echter een minimumstrraf, vervolgens minimaal een verdubbeling en uiteindelijk de maximumstraf. Daarbij heeft de rechter wel degelijk een rol. Die kan bijvoorbeeld besluiten om de tweede keer de straf te verhogen.

    De roep om minimumstraffen is ergens ontstaan: door dezelfde rechters, die nu roepen dat hun mandaat gevaar loopt. Dat is mijns inziens hun eigen schuld. Steeds maar weer verzachtende omstandigheden aandragen, en dan de volgende keer weer, en weer , en nogmaals.

    Uiteraard is een zeer slechte jeugd een verzachtende omstandigheid. Daar heeft het slachtoffer echter niets aan, en het is niet de bedoeling dat het leidt tot een soort vergunning voor bepaalde personen (met die slechte jeugd) om standaard korting te krijgen.

    Nog zo’n standaard korting is ‘aftrek wegens goed gedrag’, of hoe men dat tegenwoordig ook noemt. Komt er op neer dat 1/3 van de straf niet wordt uitgezeten.

    Nog zoiets: weekendverlof, al dan niet met TBS. Hoe vaak gaat het fout, en vinden we met z’n allen dat daar werkelijk ‘recht op’ bestaat?

    Of strenger straffen preventief werkt daar bestaat discussie over. Maar ik kan met 100% zekerheid beweren, dat een crimineel die in de cel zit (zonder verlof) in ieder geval geen overval of moord of mishandeling pleegt. Dus langer straffen helpt wel degelijk, in die zin.

    De vraag naar minimumstraffen is ook het gevolg van iets anders: de rechten van criminelen worden in Nederland beter gediend dan die van de slachtoffers. Voorbeelden genoeg. Bijvoorbeeld iemand die een inbreker in zijn eigen huis een lel verkoopt, loopt de kans dat ie zelf aan de schandpaal gaat. terwijl de inbreker dankzij ‘verzachtende omstandigheden’ al veel sneller weer buiten loopt.

    Er is veel mis met het strafsysteem in Nederland – de kleine pakkans, verkeerde prioriteiten bij de politie, en teveel nadruk op hulp voor de dadaers in plaats van de slachtoffers. Hoe dit op te lossen kan je filosofisch benaderen.

    Maar je zou ook gewoon kunnen stellen: misdaad dient niet te lonen. Dus pak ze waar je ze pakken kan, en onthoud daarbij dat men de burger ook uitmelkt. Dus wat heeft een crimineel nog voor rechten? De burgerrechten heeft men willens en wetens verspeeld, door de makkelijke weg te kiezen of iets te doen, waarvan men best weet dat het niet hoort. Bezint, eer gij begint.

    En of de rechters het daarmee eens zijn, doet niet ter zake. Een rechter dient ook te beseffen wat hij/zij feitelijk is: een dienaar van het volk, die recht dient te spreken en er vorstelijk voor wordt betaald om de wet uit te voeren.

    Wanneer dit niet genoeg is en ze de wet willen beinvloeden, moeten zij maar in de politiek gaan, of advocaat worden. Waar je de grens trekt is aan de wetgevende macht – niet aan de uitvoerende.

    Dus minimumstraffen? Wat mij betreft welkom.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s