De niet zo perfecte dochter…

Sietske H. uit Nij Beets heeft deze week twaalf jaar cel horen eisen voor het doden van haar vier kinderen. Ze wilde de perfecte dochter zijn maar werd een babymoordenaar. Twaalf jaar cel. Het is de maximale straf die het Openbaar Ministerie kan eisen in een dergelijk geval. Dat heeft men gedaan omdat de Friezin niet aan een psychiatrisch onderzoek wilde meewerken. Dat had haar TBS kunnen opleveren. En daar zou Sietske volgens eigen zeggen nooit weer van af zijn gekomen. 

De grote vraag is of ze nu beter af is. Je zit niet voor de lol twaalf jaar in de gevangenis. Daar komt bij dat ze het na die tijd nog moeilijk genoeg zal krijgen. De dramatische gebeurtenissen zullen haar voor altijd blijven achtervolgen.

Het OM is van mening dat in drie gevallen wel duidelijk is dat Sietske van plan is geweest om een einde aan het leven van de kinderen te maken.  Als bewijs wordt daarvoor aangevoerd dat er vuilniszakken klaar lagen om bloed op te vangen en ook dat ze een schaar in de buurt had zodat de navelstreng doorgeknipt kon worden.

Een keer kinderdoding, drie keer kindermoord. Vier bevallingen in een periode van zes jaar. Op een slaapkamer in de ouderlijke woning. Zonder ook maar een kik te geven. Eén keer zelfs terwijl haar zus naast haar lag te slapen. Drie meisjes en een jongetje op de wereld gezet.

Kinderen die hooguit tien minuten hebben kunnen ademen. Vervolgens door verstikking om het leven zijn gebracht. Vier babylijkjes die in even zovele koffers zijn gestopt en op zolder weggezet.  Eentje zelfs meegenomen na een verhuizing. Omdat Sietske het kindje kennelijk toch bij zich wilde houden.

Niemand mocht weten dat Sietske zwanger was. Ze schaamde zich er voor. Was bang voor de gevolgen als het tot een ontdekking zou komen. Uiteindelijk kwam de zaak toch aan het rollen.

Vier kleintjes ter wereld gebracht en gedood. Het blijft een bizar en bovenal onbegrijpelijk verhaal. Hoezeer ik mijn best ook doe, het wel er bij mij niet in dat niemand iets is opgevallen. De penetrante geur die er in het huis heeft rondgehangen. Wel geroken, maar de oorzaak werd nooit gevonden.

Zijn de ouders nooit argwanend geworden? Heeft de vader van de kinderen niet gezien dat zijn vriendin zwanger was? Hebben vrienden en bekenden van Sietske geen veranderingen opgemerkt in haar gedrag? Je zou toch denken dat er ergens alarmbellen moeten zijn gaan rinkelen. Allemaal vragen. Geen antwoorden. 

Antwoorden die alleen Sietske kan geven. De niet zo perfecte dochter heeft hulp nodig. Dat beseft ze drommels goed. Wat ze ook zeker weet is dat dit nooit weer zal gebeuren. Omdat ze nu een spiraaltje heeft. Iets in mij zegt me dat ze beter wat eerder aan voorbehoedsmiddelen had kunnen denken. Maar misschien ben ik wel bevooroordeeld.

4 gedachtes over “De niet zo perfecte dochter…

  1. @Jean: Alleen Sietske kan de antwoorden geven. Misschien is dat inderdaad wel verkeerd gesteld. Omdat we we dat van iemand verwachten die zoiets doet. Misschien heb je inderdaad wel gelijk door te stellen dat ook anderen het antwoord zouden kunnen geven. Misschien lezen ze dit blogverhaal wel. Ik nodig ze uit om de zaak te verduidelijken. Al twijfel ik er sterk aan dat ze van die gelegenheid gebruik zullen maken.

    • @Nanko, eigenlijk bedoel ik het minder persoonlijk naar die directe betrokkenen. Ook wil ik jou geen veeg uit de pan geven inzake je schrijfstijl.

      Mijn nadruk ligt hier: waarom zou die wereld antwoorden verdienen?

      Laat ik het duidelijker stellen:
      Wanneer beginnen we eens allemaal om eerst te kijken naar ons eigen stukje verantwoordelijkheid.
      Persoonlijk voel ik me echt niet lekker bij het idee dat ze voor twaalf jaar achter die deur gaat zonder dat er verder veel verbetert.
      Als iemand die hulp nodig heeft om juiste inschattingen te leren maken nu de juiste inschattingen niet kan maken…
      dan vind ik het een zwakte bod als we niet met andere oplossingen komen dan maar niet behandelen en slechts over gaan tot wegsluiten.

      We willen zo graag weten, we willen begrijpen… misschien, als we onze ogen openen en eens goed om ons heen kijken vinden we minder sensatie en meer wijsheid in onze directe omgeving.

      Desondanks sluit ik me maar wat graag aan bij die uitnodiging die je neerzet. Het zou mooi zijn als men er gebruik van maakt. Niet omdat het moet, maar omdat het mag. En niet omdat wij daar recht op hebben, maar mogelijk juist zij. Ik zou zeggen, kom erin mensen hoe onwaarschijnlijk ook. Respect is een waardevol goed.

  2. De ouders, de vader, vrienden en bekenden…
    en alleen Sietske kan de antwoorden geven?????

    Waarom juist Sietske?
    Waar kwam die drang vandaan om perfect te moeten zijn? Ik mis die vraag een beetje in je artikel. Deed je dat bewust omdat het niet Sietske is die dat antwoord moet geven?

    Laat mij ook eens een vraag formuleren;
    Een wereld waar zoveel mis kan gaan, waar zoveel leed ongezien en onbegepen kan geschieden,
    een wereld die moet zien dat de angst voor die tbs groter is dan de angst voor 12 lange jaren,
    terwijl die wereld ook moet zien dat er hulp nodig is…
    als die wereld de hand niet in eigen boezem weet te steken en geen passender antwoord weet te formuleren op deze situatie, dan die twaalf zinloze harde jaren,

    waarom zou die wereld antwoorden verdienen?

    De zaak van Sietske is voor mij zo’n situatie waar we dat tbs systeem om zouden moeten draaien.
    Als er voldoende bewijs is voor een schuldigverklaring, doe dat dan en stel de bepaling van de strafmaat uit. Geef een veroordeelde de kans om te kiezen voor eerst die behandeling. Waarom mag iemand als Sietske niet die “tbs” ingaan en na verloop van tijd zelf die rechters vragen om de strafmaat te bepalen? De tbs hoeft dan nooit tegen haar wil eindeloos te duren, ze kan altijd naar die gewone gevangenis straf. Bij het bepalen van die straf is dan wel veel meer zicht op haar persoonlijkheid en kan dat en haar inzet meegewogen in de strafmaat.
    Er ontstaat een sfeer rondom de behandeling waarbij de “patiënt” zich richt op verbetering teneinde als mens die rechter onder ogen te durven komen. Dat is heel wat anders dan het gedraai en gekonkel in ons huidige systeem waar alles er maar op gericht is om te laten zien dat ze aan die vrijlating toe zijn.
    Dit geheel zou meer waardigheid bieden voor alle partijen.
    Het kan eenvoudig en zonder extreme kosten ingepast in de bestaande mogelijkheden en die middelen worden zeer waarschijnlijk veel efficiënter benut.
    Maar of deze wereld werkelijk wacht op antwoorden…

  3. Vragen, vragen, vragen. Inderdaad. En de enige die daar antwoord op kan geven heeft tijd zat om een antwoord te formuleren. Al zijn die kleintjes daar dan ook niet mee geholpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s