Ome Kees is boos…

Ome Kees was ongelofelijk boos. Hij begreep niets meer van de wereld toen de politie bij hem op de stoep stond en hem oppakte op verdenking van het misbruiken van zijn nichtjes. Hij was de wanhoop nabij. De ontuchtige handelingen die hem werden verweten, had hij altijd als liefdevol geknuffel tussen familieleden beschouwd. Justitie had daar hele andere gedachten over en dat heeft Ome Kees geweten.

Tijdens zijn voorarrest werd hem duidelijk wat hem allemaal ten laste werd gelegd en dat was niet niks. Hij was zich rot geschrokken maar kon zich niet voorstellen dat ‘zijn lieve nichtjes’ hem als ontuchtpleger betitelden. Ome Kees stuurde vanuit de gevangenis zelfs brieven naar de minderjarige kinderen om hen te bewegen de aanklacht in te trekken. Dat deden ze niet. Er was teveel gebeurd. Zelfs in het ouderlijk huis waren ze niet veilig voor de graaiende handen van hun oom. Toen een van de meisjes had aangegeven dat ze het helemaal niet prettig vond dat oom samen met haar in bad stond en haar overal betastte, vond hij dat zelfs vreemd. Ze moest zich niet aanstellen. Hij zou haar wel even over haar schaamtegevoel heen helpen. ,,Ze had niets om voor zich te schamen. Voor een meisje van haar leeftijd had ze zelfs een wulps lichaam en mooie borsten. Ik mocht daar graag naar kijken’’, aldus Ome Kees.

Dat hij haar op een gegeven moment zelfs geld had geboden om haar een keer naakt te zien, was volgens hem niet meer dan een plagerijtje geweest. ,,Dat had ze namelijk toch niet gedaan’’, zei hij. Toen de rechtbank Ome Kees vroeg wat een meisje van twaalf met een opmerking moet als ‘wat ben je mooi en wat heb je een wulps lichaam’, gaf de man als antwoord; ,,Iedere dame vindt het toch leuk als ze een complimentje over haar uiterlijk krijgt?’’

Hoe dan ook, Ome Kees was boos. Hij vond dat de meisjes het maar hadden moeten aangeven als ze zijn toenaderingen niet op prijs stelden. Dat was niet gebeurd en dus vond hij eigenlijk dat hij niets verkeerds had gedaan. Justitie was ook boos en wel omdat Ome Kees niet bijtijds had ingezien dat hij met zijn vingers van de meisjes had moeten afblijven. En net zoals voor veel andere verdachten geldt die in de afgelopen jaren voor soortgelijke delicten in het beklaagdenbankje hebben gezeten en bestraft zijn, moest ook Ome Kees boeten.

Hij heeft na de rechtszitting een poosje de tijd gehad om in alle rust over zijn zonden na te denken en uiteindelijk ingezien dat het niet door de beugel kon wat hij had gedaan. Zijn boosheid heeft plaatsgemaakt voor spijt, berouw en hoop. Hoop dat de beide kinderen er geen blijvend psychisch letsel aan over zullen houden…

En dan hoor je weer een nieuw voorval. Van een vader die zijn zoons met geweld dreigt. Als ze hun zusjes niet te grazen nemen. En dan stel ik mezelf opnieuw de vraag. Is er eigenlijk nog wel hoop? Voor al die kinderen. En voor de zieke geesten die zich aan hen vergrijpen.

2 gedachtes over “Ome Kees is boos…

  1. Lijkt mij dat er weinig hoop is voor de kindertjes,…
    Zolang elke dader dat speciale likje verf mee moet krijgen in de berichtgeving.
    Zolang de nadruk erop moet liggen dat het iemand is met trekjes,…
    trekjes die niet de trekjes zijn die we in ons zelf willen herkennen.
    Zolang als daders mensen zijn die zo anders zijn dat ze niet in ons normale plaatje passen.
    Zolang als we namelijk maar niet bang hoeven te zijn dat zo’n engerd zich in onze eigen kringen bevindt.
    Zolang zullen we het kwaad dat kinderen omringt nooit herkennen voor het te laat is.
    Zolang als we deze viezerikken blijven afschilderen als monsters die toch niet kunnen veranderen, omdat we helemaal niet willen dat ze kunnen veranderen.
    Stel je namelijk voor dat het mensen zouden kunnen “worden” als u en ik.
    Zolang het voor de volwassenen veiliger is om deze “onmensen” in een hoekje te schoppen dat niets met hun eigen kringen te maken heeft…
    zolang zijn slechts de volwassenen in hun beleving veilig
    en de kinderen helemaal niet.
    Ome Kees heeft eigenlijk hetzelfde gedaan. Hij heeft die viezerikken ver van zich gehouden. Wat hij deed was toch helemaal niet wat die smeerpijpen deden.
    Ome Kees herkende een dader niet terwijl hij er een was. En U???
    Zou u een ome Kees herkennen als het uw broer was, uw buurman, de schoolmeester van uw kinderen, uw eigen zoon misschien of uw man.
    De schrijver van deze reactie misschien.
    Als het woord pedo nou eens bij daders op het voorhoofd werd getatoeëerd, zouden die onmensen dan herkenbaar worden.
    .
    Als oom Kees met die kinderen in bad kan gaan en overal aan ze zitten…
    welke vrijheid heeft oom Kees dan in een wereld van kinderen die de vrijheid niet hebben om daar normaal en open over te praten met hun ouders.
    Waar komt die schroom vandaan, dat ze niet naar hun ouders durven aangeven dat ze dit niet willen, als “oompje” daar niet bevattelijk voor blijkt.
    Het is toch niet eens de vraag wat de grens van het toelaatbare nou precies is, want die grens is helemaal niet duidelijk.
    Duidelijk is dat er over een grens van die kinderen wordt gegaan en dat deze daarmee in de kou staan.
    De wetgever kan daarin alleen maar achter feiten aanlopen en dat ook nog eens aan de hand van vastgestelde grenzen die helemaal niets met die van een kind te maken hoeven te hebben. Schade voor een kind begint niet bij verboden seksuele handelingen, die veiligheid is al veel eerder in het geding. Schade hoeft ook niet afhankelijk te zijn van seksuele handelingen.
    Maar als kinderen veilig moeten zijn, dan zullen we naar alle zieke geesten om hen heen moeten kijken, niet alleen naar degenen die zich aan hen vergrijpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s