Blik terug in de toekomst…

Het is weer een bewogen jaar geweest. Ik heb geen idee waar al die maanden zijn gebleven. In ijltempo door de vingers geglipt. Als fijne korreltjes zand in een stormwind verstoven.

In het afgelopen jaar is er veel gebeurd in mijn omgeving. Dat was lang niet altijd even leuk. De eerste maand van het jaar loop ik de rechtbank in Groningen binnen en zie tot mijn grote schrik iemand in het beklaagdenbankje zitten die ik maar al te goed ken. Hij wordt verdacht van misbruik. Ooit was er een tekening van de man gemaakt. Hij droeg daarop een gestreept shirt. Mooi gevangenistenue, dacht ik toen nog. Zal hem ongetwijfeld goed staan. Hij moet namelijk brommen. Justitie gaat de criminaliteit, in welke vorm dan ook, kennelijk keihard aanpakken.

Enkele maanden later staat er iemand voor mijn deur die me, als ik heb opengedaan, een enorme lel verkoopt. Hij is het niet eens met een door mij geschreven verhaal. Ik doe aangifte van mishandeling omdat ik van mening ben dat je problemen ook anders kunt oplossen.

De lente is aangebroken en het ene na het andere hoogtepunt dient zich aan. Een van mijn verhalen haalt zelfs het landelijke nieuws. Als ik van een vergadering kom, staan RTL en SBS6 bij mij op de stoep. Sommige mensen zullen niet blij zijn met al die aandacht. Ik uiteraard wel.

Halverwege het jaar krijg ik het aanbod om bij een landelijke krant te gaan werken. Mijn ego is gestreeld, de arbeidsvoorwaarden zijn geweldig en mijn vrouw is kwaad. Zij vindt het maar niks om naar het westen te verhuizen. Ik bedank voor de eer en keer terug naar de provinciale nieuwtjes.

Na en welverdiende vakantie besluit ik mijn activiteiten op het web uit te breiden. Mijn niets verhullende en ontmaskerende bijdrages trekken duizenden bezoekers. Sommigen vinden het maar niks. Noemen het een verstrengeling van belangen. Ik noem het kortzichtigheid en verwijt de klagers dictatoriaal gedrag.

Een dag later probeer ik op het gemeentehuis iemand duidelijk te maken dat ik een uitkering nodig heb om de hypotheek te kunnen blijven betalen. Mijn punt.nl wordt een  punt.com omdat ik altijd al op eigen benen heb willen staan. ‘Verstandige zet geweest’, vertelt de uitkeringsambtenaar mij. Ik probeer hem in hele nette bewoordingen niet te bedanken voor de medewerking die ik had kunnen krijgen.

En dan is het zomaar eind december en worden de laatste uren van het jaar 2013 tergend langzaam opgeslokt door vadertje tijd. Opeens klinkt er een enorme knal. Ik ben weer bij mijn positieven. Het is 31 december 2012, vlak voor middernacht. Wel leuk om een beetje te dagdromen over wat zou kunnen zijn, maar niet echt realistisch.  Net als achterom kijken trouwens. Wat de toekomst brengt weet namelijk niemand en het verleden laat ik liever rusten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s