Hoezo, tot de dood ons scheidt..?

In het dagelijks leven kom je ze overal tegen. Jonge gezinnetjes, beiden met een leuke baan, een dikke hypotheek en wat kindertjes. Alle aspecten voorhanden voor een lang zullen ze leven en tot de dood ons scheidt-verhaal. Peggy en Bastiaan zijn daar het voorbeeld van. Dat werd tenminste altijd gedacht…

De realiteit is echter anders. Zij is een ijdeltuit en hij is het type dat nogal eens vergeet om met zijn hoofd te denken. Zij heeft een kapper en hij een auto die hij als racemonster gebruikt. Ach, dat gepruts met auto’s? Dat deed hij voor het huwelijk ook al. Zoals elke vrijgezel met een rijbewijs. Dat vond ze toen wel stoer en echt mannelijk. Na hun trouwen zou dat wel minder worden. Dacht ze…

Het huwelijk dat ze nog geen vijf jaar geleden hebben gesloten bleek broos te zijn. Gebouwd op drijfzand. Gedoemd te mislukken.

Als Peggy bij de kapper zat praatte ze honderduit. Klaagde in bedekte, maar overduidelijke, termen over de desinteresse van haar man. En voelde zich gestreeld door de aandacht die ze van de haarstylist krijgt. Ze genoot van de aanraking van zijn vingers door het haar. Het duurde dan ook niet lang of de contacten gingen een flink stuk verder dan de verzorging van alleen maar het haar. Hij begon haar ook te verzorgen.

Bastiaan merkte er niks van. Hij had het veel te druk met kleppen, zuigers, in- en uitlaten. De signalen die zijn vrouw afgaf zag hij niet, of weigerde hij te zien.

Inmiddels ligt het stel in scheiding. Peggy verblijft permanent bij de kapper. Bastiaan rijdt nog harder dan voorheen door de straat. Alsof hij jacht blijft maken op de droom die allang in diggelen ligt. De enige schakel die het tweetal nog verbindt zijn de beide kinderen.

Ik ben vrij actief op het internet en heb in de afgelopen jaren heel wat interessante mensen ontmoet. In het echt, maar ook in de digitale wereld. In mijn hoedanigheid als fotograaf heb ik veel dames voor mijn lens gehad. Gewoon netjes in de kleren, maar soms ook wel eens (bijna) zonder.

De modellen en ik hadden dan een prima dag, staken dat ook niet onder stoelen of banken, namen vaak op een hele vriendschappelijke manier afscheid, maar gingen wel altijd weer onze eigen weg. Niks geen amoureuze toestanden. Waar is het in mijn geval eigenlijk mis gegaan? Of misschien juist wel goed?

5 gedachtes over “Hoezo, tot de dood ons scheidt..?

  1. haha,…
    Je doet me denken aan een wetenschappelijk onderzoek waar ik jaren geleden eens over las.
    Men onderzocht de relatie tussen haarkleur en trouw zijn in een relatie.
    Dus maak je maar niet ongerust:…
    Grijsharigen scoorden het beste.
    .
    (O jee, taal en woorden, het struikelblok waarop de menselijke evolutie is blijven hangen. Was scoren nou betekenis 3 of 4 van de Dikke van Dale)

  2. Vrouwtje eenzaam en een begrijpend (mannelijk) oor “never change a winning team” een verhaal waarvan er dertien in een dozijn passen.
    Maar hoe lang blijft het winning team winning, fijn die over-aandacht maar dan?
    Stoere man lief is toch van/uit het andere hout gesneden. Ik bedoel toch een hele oversteek van racemonster naar hairstylist!
    Goede kans dat na het avontuur de aftocht wordt ingezet. Ik wens de driehoek succes!

    Tja Nanko, als je het voor jouw gevoel maar goed gedaan hebt 🙂

  3. Als de liefde voor elkaar echt is..tot in het diepste kan een relatie zoveel stoten verwerken! Dan ga je door elk diep dal heen en kom je er ook samen weer uit.

    Het gras lijkt altijd groener (voor veel mensen) aan de overkant maar dat is zelden!
    Inderdaad zijn veel relaties (stellen,huwelijken etc) maar schijn ..ze doen maar wat omdat het zo hoort!

    Maar als je echt om elkaar geeft ga je veel en veel dieper in op alles wat speelt. Dit is weer een typisch voorbeeld van ..puur naast elkaar leven ipv echt samen iets delen iets opbouwen…echte liefde voelen bij het begin van de relatie en niet verblind zijn geraakt door luxe.

    Leef vanuit je hart zou ik zeggen en heb respect voor elkaar wat hij of zij ook doet.

    Mensen veranderen binnen in relatie maar kijk dan naar hetgeen waarom je ooit verliefd bent geworden op hem of haar.

    Voor de buitenwereld leven ..dat doen velen (helaas)

  4. Omdat je het al aangeeft. Voor jou zijn er grenzen, maar voor bovenstaand koppel dus niet. Maar er zijn ook stellen die an sich een gelukkige relatie hebben, maar ze het vreemdgaan niet kunnen laten. Gewoon omdat er altijd wel wat spannenders is.
    Het is maar hoe je het bekijkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s