Zomer in Zeeland

Wel eens in Zeeland geweest? Het is een prachtige provincie. De lofzang die Saskia en Serge over dit gebied afsteken in het nummer ‘Zomer in Zeeland’ is volkomen terecht. We hebben er kennissen wonen die we graag onze vrienden noemen. Er wonen ook mensen die we deze kwalificatie niet toedichten. Ze mogen zich ook geen kennissen noemen. Een enkeling voldoet zelfs niet aan de term ‘vage onbekende.’ Nou ja, vaag? Dat dan weer wel…

Ik had die vage onbekende vandaag graag willen ontmoeten. Om voor eens en voor altijd een einde te maken aan een zaak die al veel te lang sleept. Of Tante P. op de Kousteensedijk 2 in Middelburg is geweest? Het zou mij verbazen. Ze is immers ‘te gast’ bij Emergis Kloetinge. Een instelling die er voor het geestelijk welzijn van alle Zeeuwen zegt te zijn. Waarschijnlijk kan ze daar niet zomaar even de deur uit wandelen. Of Tante moet gehaald worden door oom agent. Die dan met een bevel tot medebrenging wappert.

Of een dergelijk dwangmiddel zinvol is? Voor iemand die zich als infiltrant van de AIVD, boodschapper van God en toekomstig president van Zuid-Afrika profileert? U mag het zelf zeggen.

Afijn, ik was er in ieder geval niet. Ze hadden me ook niet hoeven halen. Ik had de oversteek naar Middelburg graag gemaakt. Ware het niet dat….

Op donderdag 9 juli krijg ik een belletje van het Slachtofferloket. Ik hoefde niet naar Zeeland af te reizen, want de zaak zou vermoedelijk aangehouden worden omdat het reclasseringsrapport ontbrak. Een serie hartgrondige vloeken en een paar uur later besluit ik dat het genoeg is geweest. Terugslaan lijkt de enige optie.

De volgende dag doop ik mijn denkbeeldige pen in een pot met al even denkbeeldig giftige inkt. Het effect blijft niet uit. De publicatie doet stof opwaaien bij instanties die voorheen zo onbereikbaar, onwelwillend en/of onwetend leken te zijn. Er rollen allerlei termen over de beschaamde lippen. Begrip, ontsteltenis, frustratie, verwijten over en weer.

Geen Reclasseringsrapport? Natuurlijk is dat beschikbaar voor het OM. Klinkklare nonsens dus om te verkondigen dat dit er niet zou zijn. Gevalletje miscommunicatie? Wel jammer dat men binnen het OM veel te lang heeft gewacht met het in het systeem invoeren van de zittingsdatum. Die overigens in april al was vastgelegd en in mei per brief nog een keer bevestigd werd. Oeps, alweer een gevalletje miscommunicatie?

Hoe dan ook, het reclasseringsrapport is er. Klaar toch? Nee dus. Tijdens de zitting van vandaag komt men met de verrassende mededeling dat er nog een schakel ontbreekt. Je verzint het niet. Nou, de rechtbank wel. Men heeft bepaald dat de mening van het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie (NIFP) aan het steeds omvangrijker wordende dossier toegevoegd moet worden.

Je kunt natuurlijk stellen dat het geen onverstandige zet is om een dergelijk zwaar middel in te zetten. Het biedt wat meer handvaten om iemand met een stoornis als die van Tante P. aan te pakken.

Godallemachtig zeg, hadden ze dat bij het OM Zeeland-West Brabant niet een paar maanden eerder kunnen bedenken? Wat is dit voor tactiek. Probeer klagers zoveel mogelijk te ontmoedigen door je achter allerlei procedures te verstoppen of ze zo lang mogelijk te rekken?

En waarom moeten slachtoffers van Tante P. zelf actie ondernemen als ze op de hoogte gehouden willen worden. Kom op zeg, hoeveel moeite kost het om een telefoontje te plegen? Een mailtje te versturen? Even duidelijk te maken hoe de vork in de steel zit?

Ruim 2500 kilometer later, enkele honderden euro’s aan benzine en overnachtingen lichter zijn we dus weer daar aanbeland waar we al stonden. Ik zeg met nadruk we, want er zijn meerdere mensen die de gruwel van Tante P. dagelijks over zich uitgestort krijgen. Ik ben niet de enige die op een mooie Zomer in Zeeland had gerekend, maar een koude douche over zich heen heeft gekregen.

Zaak aangehouden voor onbepaalde tijd. Ik kan dat zinnetje niet meer horen. En ondertussen maar wachten. Op nog een rapport, een mailtje van Emergis dat ze de stekker uit de computer trekken van waaruit Tante P. haar wanen op de mensheid loslaat. Wachten op een nieuwe zittingsdatum. Wachten op… Ja, waarop eigenlijk. Dat de slachtoffers zelf tot daders zijn verworden? Omdat ze geen zin meer hebben om te wachten..? Is er iemand die mij kan vertellen wie daar op zit te wachten…?

3 gedachtes over “Zomer in Zeeland

  1. Dank….Nanko dat je alle slachtoffers noemt, het siert je…..
    Toen ik net haar laatste giftige verzonnen berichten weer las en voor dit gelezen te hebben…..dacht ik maar goed dat ik een gezond verstand heb want ik ben in staat om….Elke dag komen die gedachten en elke dag verwonder ik me dat Emergis in Kloetinge ondanks gemelde klachten haar vanuit die instelling de gelegenheid geeft te stalken en belagen, wat een strafbaar feit is. Is ze daar niet te handhaven en geeft hen dat wat rust? Ook alle namen van personeel worden genoemd met moord en doodslag. Zo ook volledige namen van patiënten.
    Bij tante P is meer aan de hand dan alleen een steekje los! Maatschappelijk werk, psychologen, psychiaters kunnen waarschijnlijk geen ingang bij haar vinden omdat ze van deze mensen walgt, zo ook van alles wat met psychiatrie en medicatie te maken heeft. Heel kenmerkend bij mensen met wanen, persoonlijkheidsstoornis en achtervolgingswaan.
    Echter ben ik er ook van overtuigd dat ze verdomde goed weet wat ze doet en waarom ze het doet. Zo kondigde ze al aan uit protest haar rekeningen niet meer te betalen, waardoor ze uit huis is gezet, openbare orde verstoorde en zo terecht kwam bij Emergis. En dat alles beschrijft ze zonder enige emotie. Kennen slachtoffers haar? Neen…. enkele zijdelings die ze misbruikt om haar eigen daden mee te camoufleren.
    Ze eist van mensen dat ze uit haar naam aangifte moeten doen, al weet men niet waar van. Laat je het afweten dan zet ze als straf elke dag bewust je volledige naam op twitter en dat je verantwoordelijk bent voor moord en doodslag. Dat ook politie, slachtofferhulp jou een grote dader vindt.
    Als je elke dag slachtoffer uithangt, gaat men het vanzelf geloven! Als je uitspraken doet uit naam van instanties dan zal het wel waar zijn.
    Waar ligt de grens? Die is al lang overschreden en waar kunnen haar slachtoffers terecht?
    Aangiften doen en er op blijven hameren dat men eens actie onderneemt. Eindelijk een strafzaak, die herhaaldelijk is aangehouden vanwege onvolledige rapportage.
    Drie jaar waarin dagelijks het stalken en lasteren mag door blijven gaan. Tante P. heeft haar natje en droogje en zit er niet mee……
    Francis.

  2. Het is toch te gek voor woorden dat slachtoffers nog een keer geslachtofferd worden door een systeem dat rechtvaardigheid nastreeft, maar ondertussen alles zo traineert dat je de moed in de schoenen zakt. Belachelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s