Ik ben niet gek, wij zijn een vliegtuig…

Het is niet alleen de buurman, een verre kennis of iemand in je naaste omgeving. Vroeg of laat loopt iedereen een psychische aandoening op. Een pleistertje plakken of een paracetamolletje bij de apotheek halen heeft dan geen zin. In de regel verdwijnen de klachten wel weer. Maar wat als dat niet het geval is?

In mijn hoedanigheid als journalist heb ik veel dingen beleefd die me bij de keel grepen. Dodelijke ongevallen, intrieste rechtszaken, u zegt het maar. Op een gegeven moment zie je alleen het verhaal en de foto nog maar. Gooi je je eigen emoties overboord. Uitschakelen en zonder omkijken naar de volgende klus rijden.

Je merkt dat ingrijpende gebeurtenissen hun uitwerking niet missen. Dat is niet meer dan logisch en ja, ook ik heb het er wel eens moeilijk mee gehad. Beelden van levenloze lichamen die uit de verbrijzelde voorruit van een auto steken of half verbrand uit een vuurzee worden gehaald. De indringende getuigenissen van slachtoffers van misbruik, het leed van ouders die hun kind als gevolg van een misdrijf hebben verloren. Zulke zaken kunnen je lange tijd achtervolgen.

monica58Ik heb in die periode meerdere, indringende gesprekken gevoerd terwijl ik languit op de bank lag. Gewoon thuis, met mijn privé-psychiater. Ben wel eens volledig doorgezaagd om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het met mijn geestesvermogens wel goed zat en nog steeds zit.

Een welgemeend advies hebben? Het is goed dat je blijft praten. Met je problemen rond blijven lopen kan tot ernstige stoornissen leiden. Je raakt afgestompt, verliest de realiteit van het leven uit het oog en komt in een neerwaartse spiraal terecht.

Op zeker moment kun je zo diep in de put komen te zitten dat specialistische hulp geboden is. Anders ga je gekke dingen doen. Kun je niks meer hebben en zijn het vaak ‘die anderen’ waar een steekje los aan zit. Zijn zij volgens jou degene die hulp moeten zoeken…

2 gedachtes over “Ik ben niet gek, wij zijn een vliegtuig…

  1. Helemaal mee eens. Maar dit gevalletje (je geanonimiseerde tweets) is niet iets van het even niet meer aankunnen! 😉 Dat zit toch wel wat dieper in het brein! Zoals een behoorlijke persoonlijkheidsstoornis met psychoses. Daar hebben we toch met zijn allen de revenuen van ondervonden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s