De ‘kruisgrijper’ en de dwaas…

Er is de laatste dagen veel geschreven over het geval Rosa Timmer. U weet wel, de schrijver van het verhaal over de ‘kruisgrijper.’ Even een opfrismomentje? De columniste van het Dagblad van het Noorden wilde aangifte doen van aanranding in een café in Groningen. Het advies aan haar was om een paar weken te wachten. Laat maar even bezinken. Het is psychologisch natuurlijk wel erg zwaar voor een slachtoffer om aangifte te doen. En wees nou eerlijk, wat stelt dat nou helemaal voor, iemand in het kruis grijpen. Het is maar een licht vergrijp, daar moet je niet zo moeilijk over doen..

Ik hoorde iemand in mijn omgeving roepen dat Timmer een jankerd is. Ze moet zich een beetje vermannen. Wat een gezeur zeg. Je eigen krant gebruiken om iemand aan het kruis te nagelen die misschien wel zo bezopen is geweest dat hij de volgende dag niet eens meer heeft geweten wat hij heeft aangericht.’

Nou, de beste man weet nu wel wat hij heeft aangericht. De macht van de media is groot. Timmer deed in het DvhN haar beklag en de politie plaatste een foto van de verdachte op het internet. Die meldde zich vervolgens bij de gendarmerie. Ik heb met een grijns op het gezicht geluisterd naar de reactie van een woordvoerder dat het verhaal van Timmer niet van invloed is geweest op het besluit om zo snel naar dit zware middel te grijpen. Tuurlijk niet……

De kruisgrijper is inmiddels een BN-er geworden. Eigenlijk hoop ik dat ook weet te bereiken. Niet omdat ik iemand in het kruis heb gegrepen, want dat kan gewoon niet. Je hoort je fikken thuis te houden. Of je nou straalbezopen of broodnuchter bent.

Misschien wil het DvhN mijn verhaal wel optekenen. Over de ellende die je treft als je drie jaar lang een stalker in je nek hebt hijgen. Inmiddels zesendertig maanden internetterreur achter de kiezen hebt. Bakken vol laster en smaad over je krijgt uitgestort, waarbij niemand wordt gespaard. Ik wil wel eens weten of de media zoveel macht heeft dat ze zoiets ook tot in de Tweede Kamer weten te krijgen.

Hoewel ik Timmer best begrijp en het op geen enkele manier goedkeur wat haar is overkomen, ben ik van mening dat mijn verhaal toch wel wat ingrijpender is. Een zedendelict is het weliswaar niet, maar ik voel me behoorlijk in mijn kruis gepakt. Mijn naam en goede eer worden stelselmatig verkracht door een dwaas die, ondanks bemoeienis van onze veel te traag reagerende rechterlijke macht, stug doorgaat met het verspreiden van de meest idiote denkbeelden die je maar kunt verzinnen.

Misschien dat de dames en heren politici daar ook eens bij stil willen staan? Eens gaan discussiëren over de vraag waarom een kruisgrijper binnen een paar etmalen landelijk nieuws is? Mensen zoals ik, en met mij een hoop anderen, intussen een anonieme strijd moeten uitvechten waar geen einde aan lijkt te komen? Gek worden van de ambtelijke molen die, voor ons gevoel, alleen maar tegen de wind in wil draaien?

2 gedachtes over “De ‘kruisgrijper’ en de dwaas…

  1. Ik doe niets meer anoniem, als alles al gedaan en geprobeerd is gooi ik het open. Genoeg is genoeg. Afgelopen met dat eenzijdig stalken, belagen, lasteren en bewust pesten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s