Ik weet niet meer wie ik ben…

Ik  moet me binnenkort bij een psychiater melden. Nou ja, moeten….. Eigenlijk heb ik zelf op een ontmoeting met de zielenknijper aangestuurd. Ik heb namelijk het idee dat ik niet meer weet wat ik doe. Ontoerekeningsvatbaar ben zeg maar. Ik verbeeld me zelfs dat ik dit bericht schrijf terwijl ik lekker lui thuis op de bank zit.

Een bloeiende fantasie is me niet vreemd. De werkelijkheid is namelijk dat ze me een kamertje hebben gegeven met een bed, stoel en tafel en het uitzicht op een gesloten tuin. Wie ben ik, wat heb ik gedaan dat iedereen me voor gek verslijt. Denkt dat ik aan wanen lijdt en een pathalogische leugenaar wordt genoemd?

Hoe vaak heb ik nu al geroepen dat ze niet mij, maar die anderen moeten hebben. Al die nare dingen die ze over me roepen. Ze staan me zelfs naar het leven. En wat ik ook doe, of wie ik ook aanschrijf, ze geloven me niet. Wat is dat Nederland toch een natie vol domoren. Wat doe ik hier eigenlijk nog. Waarom koop ik gewoon geen enkeltje naar….. Ach, wat kan mij het schelen waarheen. Als het maar zo ver mogelijk weg is.

O ja, ik ben even vergeten dat ik niet in mijn huiskamer zit, maar elke dag omringd wordt door bazige haantjes en hennetjes in een smetteloos kostuum. Zieleprikkers, wandelende apotheken. Allemaal mensen die denken te weten wat goed voor mij is. Als ze niet snel oprotten doe ik aangifte tegen dat stel.

Wat denken ze wel niet dat ze me tegen mijn wil vast kunnen houden. Dat heet vrijheidsberoving. Dat mag ik overigens niet hardop zeggen. Voor je het in de gaten hebt, kwakken ze je namelijk op de grond en zitten ze met een man of tien bovenop je, ben je weer een injectie rijker en twaalf versufte uren verder. Heet dat dan mishandeling? Mooi, weer een reden om aangifte te doen.

Nu ik er zo eens over nadenk, moet ook de overheid er maar aan geloven. Het is toch van de zotte dat onze demissionaire minister-president niet op mijn mails reageert. Terwijl ik toch heel duidelijk heb gemaakt dat ik een antwoord op de vraag wil waarom Nederland de Rechten van de Mens niet respecteert. Specifieker gezegd; mijn rechten als mens.

Ik heb het recht op een eerlijk proces. Of heb ik dat al gehad? O ja, toen hebben ze me onschuldig verklaard aan het stalken en belasteren van anderen. Althans, dat vind ik. Kan de rechter wel zeggen dat ik het gedaan heb, maar geen straf krijg omdat ik volledig ‘koekoek’ ben, maar dat is zijn mening. Ik denk dat ik hem ook maar aanklaag en een second opinion aanvraag.

Of hadden ze me die nou geweigerd?  Ik weet het allemaal niet meer. Zelfs niet waarom ik dit eigenlijk opschrijf. Wat wil ik daar nou mee bereiken. O ja, ik weet het alweer. Ik heb last van wanen, kan ongelofelijk goed liegen en andere mensen besmeuren en dat mag ik allemaal blijven doen omdat ik ze allemaal niet op een rijtje heb.

Eigenlijk is Nederland best een mooi land. Nu ik er over nadenk, laat me hier nog maar even zitten. Ik moet de Bijbel nog herschrijven, solliciteren naar het ambt van president in Zuid-Afrika, nog wat zinloze aangiftes voorbereiden, wat mensen beschadigen en tegen elkaar opstoken en nog even de tuin in. Daar zit iedere dag iemand die me wel begrijpt. Het vogeltje kan niet meer vliegen. Is ooit door een kat aangevallen. Ik denk dat ik ook maar aangifte tegen die kat doe. De aanklacht verzin ik nog wel. Daar ben ik namelijk erg goed in. Dingen verzinnen….

Een gedachte over “Ik weet niet meer wie ik ben…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s