Polle door het dolle…

Polle is allesbehalve een gewelddadige man. Sterker nog, als je hem in Delfzijl op straat per ongeluk tegen het lijf zou lopen, is hij waarschijnlijk de eerste die zich verontschuldigt. En toch is het Polle een keer niet gelukt om zijn emoties in bedwang te houden.

Het is bijna een jaar geleden, maar bij justitie vergeten ze niets. Nou ja, bijna niets dan zullen we maar zeggen. Het zijn ook maar mensen. Mensen zoals Polle. Met gevoelens en zorgen. Op allerlei gebieden. Polle kreeg het twaalf maanden geleden even te kwaad. Hij maakte ruzie met iemand. Een deurwaarder om precies te zijn. De man kwam beslag leggen op de leaseauto van Polle. Maar ja, aan iemand z’n auto moet je niet komen. Niet aan die van de Havenkanter in ieder geval.

Hij wilde geen afstand doen van zijn vierwieler en maakte dat heel duidelijk. Door de sleutels te pakken en weg te rijden. Dat was althans de bedoeling. De deurwaarder wilde hem dat beletten door voor het voertuig te gaan staan. Dat had hij beter niet kunnen doen, want Polle gaf gewoon gas. De ijverige ambtenaar schrok lichtelijk, maar was niet uit het veld te slaan. Ook niet toen hij voor de tweede keer een signaal kreeg dat het voor zijn gezondheid beter was om aan de kant te gaan.

Hij bleef volharden in zijn pogingen om de auto te confisqueren. Dat kwam hem even later op een onvrijwillig ritje op de motorkap van de auto te staan. De Delfzijlster had opnieuw gas gegeven en nam de deurwaarder mee voor een rondje over een bedrijventerrein. De man zei doodsangsten te hebben uitgestaan. Het was namelijk niet ondenkbeeldig dat de opstandige Polle het terrein zou verlaten. Dan had het wel eens heel slecht met de deurwaarder kunnen aflopen. Gelukkig stond er een sleepauto in de weg. En dus moest de Noord-Groninger wel stoppen. En kon het slachtoffer zich van de auto laten rollen.

Een dergelijke actie kan uiteraard niet door de beugel. Ook al ben je nog zo verontwaardigd. Dus zou het krankjoreme voorval nog een vervelende nasleep krijgen. En zo geschiedde. Polle moest zich vrijdag voor de politierechter in Assen verantwoorden. Daar werd het hele verhaal nog eens uit de doeken gedaan. Poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Vijftig uur werken ten dienste van de maatschappij. En twee weken voorwaardelijk luidde het vonnis.

Ik hoorde vandaag iemand zeggen dat Polle een veel zwaardere straf had moeten krijgen. Dezelfde persoon kon echter ook wel begrip opbrengen voor de emotionele uitspatting van De Delfzijlster. Omdat deurwaarders volgens hem grijpgrage geldwolven zijn. Mensen die je het bloed onder de nagels vandaan halen. Nergens rekening mee houden en gewoon hun werk doen.

Even was ik bang dat het vinden van wat tegengas moeilijk zou worden. Dat viel echter mee, want met zijn laatste opmerking sloeg hij de spijker op zijn kop. Het enige dat de man deed was zijn werk. En het is niet aan mensen als Polle om meningsverschillen op te lossen op de manier zoals hij dat dacht te moeten doen.

Gefluister in de kerk…

Er wordt gefluisterd in kerkelijke kringen. Nu doen ze dat wel vaker op sommige dagen, maar dan hoor je er buitenshuis niet veel van. De zoemende geluiden die de lentelucht vullen zijn deze keer echter wat luidruchtiger.

Ze vertellen geen mooi verhaal. Hebben het over verzwijgen van bepaalde zaken. Dingen die verborgen moeten blijven. Omdat het niet de moeite waard is dat ze in de openbaarheid komen.

Ik dacht dat juist de kerk zijn lesje wel had geleerd. Dat sommige dingen niet weggemoffeld mogen worden. Verstopt onder de deken die het geloof heet.

Begin deze week werd er een jaar cel geëist, waarvan de helft voorwaardelijk, tegen een man die er van verdacht wordt dat hij zijn stiefdochter heeft misbruikt.

Hij heeft tegenover de rechtbank in Groningen toegegeven dat hij de ontuchtige handelingen heeft gepleegd die hem ten laste werden gelegd, maar vindt dat hij niet de enige is die zich schuldig zou moeten voelen.  Het meisje zou hem uitgedaagd en verleid hebben.

Het volgende excuus dat de man aanvoerde was het feit dat het meisje inmiddels, net als haar moeder, in de prostitutie werkzaam is.

En dan de rol van de kerk in dit geheel. Men is verbaasd dat dit soort verhalen in de media komen. En dan ook nog zo uitgebreid. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Er een vergelijking getrokken kan worden met welk licht misdrijf dan ook.

Wij journalisten zouden ons daar niet zo bezig moeten houden. De daders worden immers al genoeg gestraft. Verdienen een tweede kans. Net als al die mensen die te snel door de bebouwde kom rijden. Fluistert men in kerkelijke kringen.

Gekooide vogels…

De rechtbank in Groningen heeft een 57-jarige man wegens poging tot doodslag veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar. De aanleiding? De begrafenis van een parkiet.

Het slachtoffer van de steekpartij was eind oktober ontroostbaar toen hij ontdekte dat zijn vogel dood in zijn kooi lag. Tja, wat doe je als je zelf geen raad weet? Dan zoek je steun en vooral hulp bij vrienden of kennissen.

Kijk, bij mij moet je niet aankomen met de mededeling dat zo’n vogeltje eigenlijk een eervolle begrafenis zou verdienen. Ik ben wat dat betreft niet zo gevoelig. Deksel van de vuilcontainer open en hopla. Einde verhaal.

Je kunt echter nog zo ongevoelig zijn, de gevoelens van een ander dien je te respecteren. Toen de treurende eigenaar dan ook werd voorgesteld om het beestje gewoon te dumpen, sloegen bij hem de stoppen door.

Hij kreeg ruzie met de man die het deksel van de duobak bij wijze van spreken al in de handen had. Er werden rake klappen uitgedeeld. Dat liet het verontwaardigde slachtoffer niet zomaar gebeuren. Hij gebruikte echter niet zijn vuisten, maar stak een mes in de hals van de vogelliefhebber.

Volgens de rechtbank is er sprake van een zwaar misdrijf en zou een lange celstraf op zijn plaats zijn. Men heeft echter rekening gehouden met het feit dat ook de vogeltjesman met zijn handen heeft staan wapperen.

Wat is het toch eigenlijk een trieste geschiedenis dat een meningsverschil over een dode parkiet op een dergelijke manier volledig uit de hand kan lopen. Sterker nog, het is dat het een waar gebeurd verhaal is. Anders zou je er nog om lachen ook.

Moordenaar of slachtoffer…

Is hij een crimineel of een slachtoffer?  Moet je begrip hebben voor iemand die een mens van het leven heeft beroofd? Is vier maanden cel genoeg voor een tiener die zijn moeder heeft doodgeslagen? Waarom is er geen hulp voor de vrouw gezocht? Had dit familiedrama eigenlijk voorkomen kunnen worden?

Vragen die over het internet zwalken nadat de rechtbank in Groningen donderdag twaalf maanden cel, waarvan acht voorwaardelijk, tegen de 17-jarige Derck S. uit Haren heeft geëist.

De moord op de 49-jarige Simone zorgde voor een schok in de Harener samenleving. Niemand begreep er iets van. Temeer omdat er van een gezellige en vriendelijke familie werd gesproken. Een rookgordijn, zo blijkt nu wel. De werkelijkheid was heel anders.

Dat blijkt onder andere uit de overlijdensadvertentie. Daarin stond:  ,,We kunnen het nog niet bevatten dat we verder moeten leven zonder onze lieve Simone maar putten troost uit het besef dat ze niet langer hoeft te lijden.”

Uit de tekst valt makkelijk op te maken dat er heel wat aan de hand is geweest. En dat klopt. Het is namelijk niet voor niets dat de dochter des huizes in zekere zin naar Amerika was gevlucht. Zij wist aan de voortdurende bemoeizucht van haar moeder te ontsnappen. Derck kon toen nog niet weg. De moeder richtte vervolgens al haar pijlen op hem.

Begin oktober was de maat vol. De spanningen tussen Derck en zijn extreem perfectionistisch en depressieve moeder waren op die bewuste dag dusdanig hoog opgelopen. Ze hadden alweer ruzie. Nadat de tiener een tik had gekregen, sprongen bij hem de stoppen door. In een vlaag van verstandsverbijstering beroofde hij zijn moeder van het leven. Hij sloeg haar dood met een hockeystick.

Niemand heeft Derck heeft na de moord laten vallen. De jongen kreeg alle bescherming van zijn vader en de rest van de familie. Bescherming die hij misschien wel eerder had moeten krijgen. Waarom is er geen hulp voor de vrouw gezocht? Dan had dit vreselijke familiedrama wellicht voorkomen kunnen worden.

Derck wordt sterk verminderd toerekeningsvatbaar geacht. Justitie vindt behandeling niet noodzakelijk omdat de kans op herhaling klein is. De rechtbank doet over twee weken uitspraak. Als de strafeis wordt overgenomen, hoeft Derck niet terug naar de gevangenis.

De rattenvanger en de kiekendieven…

Soms loop je tegen een niet alledaagse zaak aan. Dan krab je jezelf eens achter de oren en vraag je je af wat voor gekke dingen de mensen  doen om aan geld te komen. Legaal, maar ook illegaal. Neem nou Bram en Dirk. Ze rollen min of meer toevallig in de eierhandel. Geen kippen- of ganzeneieren, maar de broedsels van bijzondere soorten gevederde vrienden. 

Weet u wat bijvoorbeeld een roodhalsfuut, ringmus of een bontbekplevier is? Ik moet u eerlijk bekennen, tot voor kort wist ik het ook niet. En ik durf wel te stellen dat Bram en Dirk, die zich vogelliefhebber noemen, daar ook geen weet van hebben gehad voor ze als een stel roofvogels op de nesten van deze beschermde soorten doken.

De eieren werden uitgeblazen, uitgebroed in een broedmachine, de jonge vogels verhandeld en de winst opgestreken. Ik hoor u denken. Dat kan toch geen bakken met geld hebben opgeleverd. Dan vergist u zich. Volgens insiders levert het ei van bijvoorbeeld een roodhalsfuut al snel honderd euro op. Een nachtje stropen kan dan al snel een aantrekkelijke bezigheid worden. Big business ten koste van de natuur.

Bram en Dirk zagen het wel zitten om een graantje mee te pikken en zochten meerdere keren het nachtelijk donker op om de natuur geweld aan te doen. De een had daar een grotere rol in dan de ander, maar toch. Justitie kwam hen op het spoor via de Rattenvanger. Hij was vanuit zijn werk alle dagen in de natuur te vinden en probeerde een extra zakcentje te verdienen met het leegroven van de nesten. Dirk wist ook wel waar wat te halen viel en Bram had een broedmachine. Wat wil je nog meer. Niet veel waarschijnlijk. Behalve veel geld verdienen.

Zo ver is het nooit gekomen. De Rattenvanger werd een poosje geobserveerd en zijn telefoon afgetapt. Uiteindelijk was er bewijs genoeg om de rovers een halt toe te roepen. En dat is maar goed ook. De natuur heeft al genoeg te lijden onder de activiteiten van de mens in dit overvolle land. Als een vogel dan eindelijk een plek heeft gevonden om een nest te maken gaat het niet op dat het broedsel onder hun gat wordt weggejat. Puur voor eigen gewin.  

De daders hebben werkstraffen gekregen. Daar mogen ze volgens justitie blij mee zijn. Omdat voor dit soort vergrijpen gemakkelijk zes jaar cel opgelegd  kan worden. Even voor de duidelijkheid, dit is geen pleidooi voor lange celstraffen. Misschien schop ik nu wel tegen iemands schenen, maar ik zeg het toch. Misschien was het wel goed geweest om de heren een poosje op te sluiten. Gewoon, om even te voelen hoe het is om van achter tralies alleen maar van vrijheid te kunnen dromen…