De grens bereikt, het geduld is op…

Ze is vrienden met president Putin van Rusland, heeft een aanbod liggen om bij de politie te komen werken, noemt zichzelf boodschapper van God en beoogd nieuwe president van Zuid-Afrika. Ze wordt al jarenlang door de Russiche geheime dienst gevolgd en denkt dat minister-president Mark Rutte en ik een soort van samenwerkingsverband hebben om haar van het leven te beroven.

Ja, ze vertelt dat koningin Maxima speciaal naar haar woonplaats is gekomen om haar te intimideren, zegt dat de AIVD haar in een inrichting heeft laten plaatsen om daar corruptie en mishandeling aan te pakken en loopt daar en passant tegen een internationale drugsbende aan.

Lees meer »

Schreeuw om aandacht?

Je moet wel erg in de war zijn om je medemens ten onrechte van een misdaad te beschuldigen. Wat gaat er in een brein om als je iemand er van beticht dat hij je van het leven wil beroven. Is het een schreeuw om aandacht?  

Hoe vaak komen niet de voorbeelden voorbij van mensen die onterecht opgesloten hebben gezeten. Dwalingen van de rechtsorde noemt men dat. En alsof het al niet erg genoeg is dat dit soort zaken gebeuren, helpen we de rechtstaat ook nog een handje bij het in de hand werken van mogelijke nieuwe miskleunen.   

Een man verliest zijn zorgeloos leventje en zijn baan vanwege de grillen van een rancuneuze tiener. Teleurgesteld omdat ze was afgewezen. En dus moest hij boeten.

Hoe overtuigend ze ook was in de rechtzaal, na veel wikken en wegen bleef er niet veel meer over van de getuigenis van een 18-jarige. Ze wilde iedereen laten geloven dat haar oom een viespeuk was. Dat hij zijn handen niet thuis kon houden. Ook hij moest boeten. Omdat zij vond dat ze te weinig aandacht kreeg.

Ruim een week geleden werd er een 18-jarige jongen aangehouden. Omdat hij zou hebben geprobeerd een meisje uit een naburig dorp van de sokken te rijden.

Er was voor de politie niet veel nodig om te ontdekken dat de aantijgingen onterecht zijn geweest. Een poging tot doodslag. Verzonnen. Uit de duim gezogen. Van A tot Z.

Nu is het meisje degene die haar zorgeloze leven in duigen ziet vallen. Er zal een aanklacht tegen haar worden ingediend. En ze zal gestraft worden. Is het niet door justitie, dan wel door haar eigen omgeving. 

Ze heeft in ieder geval bereikt dat de aandacht op haar gevestigd is. Al zal ze dat waarschijnlijk niet op deze manier voor ogen hebben gehad.

De boer en de diender…

Als ik in Appingedam zeg dat ik in Delfzijl woon, kijken de Damsters een beetje meewarig. Ze hebben medelijden met mij. Als je in Delfzijl zegt dat je in Appingedam woont wil het antwoord nog wel eens wat harder uitvallen. Dan hoor je niet zelden dat ze de autoweg N33 niet voor niks in het midden, zo’n beetje over het grensgebied tussen de beide plaatsen, hebben gelegd. Je zou het een geasfalteerde versie van de Berlijnse muur kunnen noemen. Dat is tenminste wat sommige Damsters zeggen.

Rare snijbonen die mensen aan de andere kant van de denkbeeldige muur. Daar moest ik tenminste aan denken toen ik het verhaal van rechtbankverslaggever Rob Zijlstra las over boer Harm oet Daam. De man had het in januari aan de stok gekregen met een motoragent. Eigenlijk is stok niet het goeie woord, want Harm bediende zich van een mestvork om de hem niet helemaal onbekende agent duidelijk te maken dat hij genoeg had van die geüniformeerde pestkop. Dat hij moest opzouten. Uiteindelijk verdween de diender ook wel, maar niet nadat hij forse klappen had opgelopen.

Wat er die dag op het land van boer Harm allemaal is gebeurd moet u maar eens bij collega Rob nalezen. Feit is dat het voorval mij nog helder voor de geest staat. Ook in een plaats als Appingedam gaat zoiets namelijk als een lopend vuurtje in het rond om vervolgens met het grootste gemak de ‘muur’ over te steken. Daarvoor hoef je niet in Daam te wonen. Als je journalist bent komen dat soort nieuwtjes vanzelf naar je toe.

In Appingedam kent men Harm. Dat is een rare snijboon zeggen ze. Daar kent men ook de agent die op zijn donder heeft gekregen. De wetsdienaar wordt door anderen eveneens een rare snijboon genoemd. Omdat hij volgens hen graag provoceert om daarna zijn autoriteit te laten gelden. De officier van justitie heeft er kennelijk geen boodschap aan. Het is een poging tot doodslag en dus wordt er dertig maanden cel plus een schadevergoeding van ruim 5800 euro geëist.

Harm zijn wereld staat op de kop. De mensen die hem goed zeggen te kennen, het schijnen er enkele honderden te zijn, spreken er schande van. Dat Harm dit moet overkomen. Dat die arrogante agent zijn boekje maar te buiten mag gaan. Eigen schuld vinden anderen. Harm is fout geweest en moet boeten. Zo is dat in de wet nu eenmaal geregeld. Waar de grens tussen waarheid en verzinsels precies ligt? Waarschijnlijk ergens in het midden. Net als de autoweg N33.

UPDATE 20 JULI:

Harm hoeft niet brommen maar heeft een taakstraf van 200 uur opgelegd gekregen. Waarvan de helft voorwaardelijk overigens.  De rechtbank vindt poging tot doodslag een te zwaar ingezette formulering  en gaat uit van een poging tot zware mishandeling. Ook houdt men er rekening mee dat de twee eerder ruzie hebben gehad. Harm moet bovendien een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer van 300 euro. Tja, dan ziet je wereld er toch opeens een stuk vrolijker uit als je bedenkt wat de eis is geweest.

Verkrachting uit zelfverdediging…

Je hoeft de televisie vandaag de dag maar aan te zetten of de blote borsten kleven, bij wijze van spreken dan, aan je beeldbuis vast. Niemand kijkt er eigenlijk nog van op. Totdat het om een paar homo’s gaat. Dan is het geklaag niet van de lucht. Zelfs de soapserie’s vinden dat ze zo ruimdenkend moeten kunnen zijn om met elkaar zoenende vrouwen of mannen aan het kijkbuisvolk te laten zien. Tja, ieder zijn meug zou ik zeggen.

Er zijn echter voldoende mensen die niets van homoseksuele relaties moeten hebben. In België loopt iemand rond die er niet voor schroomt om te vertellen dat hij homo’s haat. En zo zullen er wel meer zijn. Wat hij echter deed om zich tegen een homo te beschermen ging wel erg ver.

De beklaagde was in de auto in slaap gevallen en toen hij wakker werd, zag hij tot zijn schrik dat de vriend zich begon uit te kleden. Tja, wat doe je dan in zo’n geval? Nou, de verdachte wist wel raad. Hij verdedigde zich tegen de ongewenste intimiteiten van het slachtoffer door hem te verkrachten. Kunt u het nog volgen? De dader nam hem zelfs zo hard te grazen dat er naderhand een scheur in de anale streek van het slachtoffer werd geconstateerd.

De man moest zich voor de rechter verantwoorden. Beschuldigd van verkrachting en poging tot doodslag. De beklaagde, die op de hoogte was van het feit dat de man homo was, zei tegen de rechter dat hij in paniek was geraakt omdat hij als kind door een homo was misbruikt. Tja, het zal wel Belgische logica zijn. Ik zie in ieder geval geen enkele reden om een dergelijke actie te vergoeilijken, hoezeer je homoseksualiteit ook verafschuwt. De Belgische justitie kan er ook niet om lachen. Er is vijf jaar cel tegen de man geëist.

Milly Boele (2)…

Voor ex-politieman Sander V. is er maar een straf en dat is levenslang. Dat vinden althans de ouders van Milly Boele. Zij zijn van mening dat de vermeende moordenaar van hun dochter nooit meer op vrije voeten mag komen. Ze begrijpen er, zo blijkt uit een interview in de Telegraaf, helemaal niks van dat de man nu doodslag wordt verweten. Daar staat een maximale straf van vijftien jaar cel op. Dat zou betekenen dat Sander V. vroeg of laat weer op straat rondwandelt. 

Het is begrijpelijk dat de ouders van het meisje alles uit de kast trekken om te zorgen dat de verdachte zo zwaar mogelijk wordt gestraft. De ouders van Milly hebben in ieder geval een advocaat in de arm genomen om desnoods via een procedure af te dwingen dat V. van moord wordt verdacht.

In een van mijn eerdere blogs schreef ik er dit over: Om een moord te plegen moet er sprake zijn van een vooropgezet plan. Het zou bijvoorbeeld best zo kunnen zijn dat hij, om wat voor redenen dan ook, in paniek is geraakt en het meisje in een opwelling om het leven heeft gebracht. Geen typische omstandigheden die je als ‘kalm beraad en rustig overleg’ zou kunnen omschrijven. Dat zijn namelijk wel de juridische termen om een dergelijke misdaad als ‘moord’ te kunnen bestempelen.

Eigenlijk valt daar momenteel niet zoveel aan toe te voegen. De situatie is namelijk nog precies hetzelfde als enkele maanden geleden. Doodslag is in mijn ogen tot nu toe niet meer geweest dan een kapstok geweest om de zaak aan op te hangen. Justitie heeft tot het laatst toe de mogelijkheid om de verdenking in moord om te zetten.

De ouders staan in hun volste recht om naar het gerechtshof te gaan en te proberen of ze de term ’doodslag’ in ’moord’ gewijzigd kunnen krijgen. De vraag is alleen of men daar een andere kijk op de zaak heeft. Of daar feiten op tafel komen die een dergelijke switch rechtvaardigen. Want hoe je het ook draait of keert en hoe onrechtvaardig het ook klinkt, de rechtvaardigheid mogen we nooit en te nimmer uit het oog verliezen. Daar heeft zelfs de zwaarste crimineel recht op.

UPDATE                                                                                                                                                                                                                                                    Het Openbaar Ministerie heeft besloten de verdenking tegen politieman Sander V. te verzwaren van doodslag naar moord. Dat werd aanvankelijk gedacht en als zodanig ook door de media naar buiten gebracht. Blijkt niet te kloppen. Er is verwarring ontstaan over de aanklacht tegen de politieman die een bekentenis heeft afgelegd in de zaak Milly Boele. De familie had begrepen dat de aanklacht wordt verzwaard tot moord, maar volgens justitie is alleen gezegd dat het OM voor ‘het zwaarst mogelijke delict’ zal gaan. De aanklacht tegen Sander V. blijft voorlopig doodslag

Milly Boele misbruikt…

Het door Sander V. om het leven gebrachte meisje Milly Boele is seksueel misbruikt en ze is door verstikking om het leven gekomen. Justitie wil vooralsnog niets zeggen over de uitkomsten van de sectie op het lichaam van het 12-jarige meisje, maar de nabestaanden blijken al een tijdje van de feiten op de hoogte te zijn. Dat schrijft althans De Telegraaf zaterdag op basis van bronnen rond het onderzoek.  Echt verbazingwekkend is het nieuws nu ook weer niet. Menigeen had wel verwacht dat deze conclusie vroeg of laat getrokken zou kunnen worden. Het zal er voor de ouders alleen maar pijnlijker op worden. Wat mij het meest stoort is het feit dat de familie van het slachtoffer niet eens de tijd krijgt om met het rouwproces te beginnen. Precies op het moment dat de mediahype rond het meisje weer wat was geluwd, komt De Telegraaf met zo’n bericht, de rest van de media neemt het klakkeloos over en meteen brandt de discussie rondom Sander V. weer los. Potdorie, zelfs ik maak me er weer schuldig aan. Het verbaast me overigens niet dat dit soort berichten als eerste in De Telegraaf opduiken. De krant staat alom bekend om zijn schreeuwerige toonzetting.  Vaak wordt geroepen dat men zich op ‘betrouwbare bronnen’ baseert. Maar wie zijn dat dan? Waarom komen deze mensen nooit uit de schaduw?  Ik zou zeggen, wacht eerst maar eens op de officiële lezing van de bronnen die het echt kunnen weten. En voor de rest totale stilte…

De Telegraaf schreeuwt en de rest doet rustig mee. Mag ik een ander soort oproep doen? plaats hieronder een lege reactie als teken van de stilte waarom de familie Boele heeft gevraagd.