Shockerende maatschappij…

Het lukt de maatschappij iedere dag opnieuw om te shockeren. Af en toe kun je het ongeloof van m’n gezicht scheppen over de zaken die mij ter ore komen. Voorvallen die elke realiteitszin tarten. De gruwelen die mensen elkaar aandoen. Leed in alle soorten en maten. We schudden het hoofd, spreken onze verbazing en afschuw uit. Gaan daarna over tot de orde van de dag. Omdat er, hoe gruwelijk het ook klinkt, morgen ander leed op ons wacht. Dat is namelijk de keiharde realiteit.

Voor mij ligt het relaas van Suzanne. Met daarbij de boodschap dat ik het maar op mijn weblog moet plaatsen. Ik vraag haar of ze dat wel zeker weet. Ze heeft er geen problemen mee. Zij niet, maar ik wel. Het is namelijk nogal wat als je misbruikt wordt op een moment dat je zintuigen niet werken zoals het hoort. Voor het eerst sinds tijden twijfel ik.

Ze voelt hoe een onbekend lijf in het hare dringt. Het lichaam beweegt op en neer. Kreunt en steunt. Vraagt of ze het lekker vindt. Ze wil dat hij ophoudt en duwt hem weg. Wordt misselijk en gaat naar het toilet. Daar zijn de sporen van overmatig alcoholgebruik volop zichtbaar. De penetrante geur van braaksel komt haar tegemoet. Beneemt haar bijna de adem. Alles zit onder. In de badkamer kijkt ze in de spiegel naar een gehavend gezicht. Vol wonden zonder een verhaal. Suzanne kan zich niets meer herinneren. Er zijn alleen maar vragen..

Ze maakt zichzelf vervolgens een verwijt. Vindt dat ze haar hoofd had moeten gebruiken. Zou ze iets teveel hebben lopen flirten? Dronken als ze was de man onbewust een vrijbrief hebben gegeven om zich aan haar te vergrijpen? Zij weet het niet. Heeft een black-out gehad. En zo ja, dan nog blijft de vraag waarom hij daar op ingegaan is. Waarom heeft hij niet gewoon zijn hoofd gebruikt. Afstand gehouden. Dat zou namelijk wel zo logisch zijn geweest.

Wat blijft is het akelige gegeven dat er op een grove manier misbruik van een weerloze vrouw is gemaakt. Van iemand die niet helder kon nadenken. Als gevolg van de drank tijdelijk ontoerekeningsvatbaar. Ik kan in niets een rechtvaardiging zien om de lichamelijke integriteit van iemand op zo’n moment te schenden. De wet is daar vrij duidelijk over. En dat is maar goed ook. Want zou dat niet zo zijn, dan is straks iedere dronken vrouw aangeschoten wild.

Mijn twijfel is weggenomen. Een poosje na het voorval besluit ik Suzanne opnieuw met haar verhaal te confronteren. Omdat ik duidelijk wil maken wat het teweeg kan brengen als het eenmaal over internet vliegt.  Iedereen zal zich er op storten. Het zal haar heel lang achtervolgen. Sommigen zullen een schouder aanbieden om op uit te huilen. Anderen zullen haar de rug toekeren. Zonder pardon veroordelen.

Na enige aarzeling zegt Suzanne dat ze haar lesje wel heeft geleerd. En dat het een waarschuwing voor iedereen moet zijn. Zorg dat je je hoofd er bij houdt. Waar je ook bent. Met wie je ook bent…

De nachtmerrie van een ouder…

Het is de nachtmerrie van menig ouder. Een minderjarige dochter die seks heeft met een voor haar volslagen onbekende man. Tegen betaling, maar dan nog. De rechtbank in Groningen kreeg er maandag mee te maken. In de beklaagdenbank zat een 31-jarige man uit Ossendrecht. De aanklacht tegen hem luidt misbruik van een 14-jarig meisje met een verstandelijke beperking.

door Koen van Lannik

Je krijgt contact met een meisje en hebt er een urenlange autorit voor over om het kind in Winschoten te ontmoeten. In de auto ligt een camera en de man heeft geld bij zich. Zijn intenties lijken overduidelijk. Hij wil seks met haar en er opnames van maken. Omdat hij 31 is en zij op het moment van het misbruik nog maar 14 jaar, mocht de man vandaag opnieuw een rit maken. Nu richting eerste verdieping van de rechtbank. Om zich voor zijn misstap te verantwoorden.  Want betaalt of niet, seks met een minderjarige is strafbaar. Ook al geven ze honderd keer aan er geen bezwaar tegen te hebben.

De Ossendrechter had het meisje via internet leren kennen. Er werd via het web over van alles en nog wat gesproken. Uiteindelijk dachten ze elkaar ‘zo goed’ te kennen dat er een ontmoeting op touw werd gezet. Hij zou in de auto stappen en naar Winschoten rijden. Zo’n 350 kilometer richting het Noorden. Ze zouden elkaar bij de Mc Donalds treffen. Het initiatief daartoe kwam van de man. Hij zag dat niet als een probleem. Ook al wist hij dat het meisje minderjarig was. Hij had foto’s van haar gezien maar zijn interesse in de tiener was er eentje van pure nieuwsgierigheid.

Een specifiek doel had de man niet gehad. De fastfood-zaak heeft het meisje niet aan de binnenkant gezien. Toen de Brabander ter plaatse was werd ze meegenomen naar een industrieterrein. Daar werd wat gepraat en gerookt en vervolgens had het duo seks. Volgens de man ging het ‘als vanzelf.’ De Ossendrechter legde zijn hoogtepunt op film vast en betaalde het meisje na afloop een bedrag van vijfhonderd euro.

Je vraagt je af wat een volwassene in hemelsnaam beweegt om een dergelijke actie uit te voeren. Seks met een kind hebben waarvan de hulpverleners zeggen dat ze naïef en kwetsbaar is. Een typisch slachtoffer van loverboys. Achteraf kan de verdachte zich wel voor het hoofd slaan. Omdat hij het nooit met een meisje van 14 jaar had mogen doen. Maar een verkrachter? Nee. Dat is hij niet. ‘Het was ongepast, maar ik was destijds zwak. Mijn vriendin ging vreemd’, klinkt het quasi verontschuldigend.

De moeder van het meisje leest een slachtofferverklaring voor. Met daarin de vragen die alle ouders zichzelf stellen als het tot dergelijke zaken komt. Waar heb ik gefaald. Wat had ik nog meer moeten doen om haar te beschermen. Had ik beter op moeten letten? Ze voelen zich schuldig. Waarom juist hun kind? Ze begrijpen het eenvoudig niet.

De Officier van Justitie begrijpt er ook niks van en wil, net als de rechtbank, de Brabander laten onderzoeken. Om in te kunnen schatten hoe weloverwogen de man heeft gehandeld. Geweten heeft dat hij met een kwetsbaar slachtoffer te maken had. Een gemakkelijke prooi. Mijn mening? Een overbodige maatregel. Iemand die dergelijke escapades uithaalt weet deksels goed dat je vanzelf bij twee uit komt als je één plus één optelt. De zaak wordt in april voortgezet.

Dood aan de boodschapper…

‘Hallo, ik ben Marion en ik wil mijn beklag doen over de manier waarop u omgaat met mensen die bij misbruik betrokken zijn geraakt. En dan met name hoe u de daders neerzet.

Beseft u wel wat u aanricht door  dit soort zaken uitvoerig in de media te brengen? Weet u wel hoeveel schade u de familie berokkent die hiermee geconfronteerd wordt. Heeft u er wel eens aan gedacht wat dit voor de verdachten betekent? Ze kunnen zich nergens meer vertonen. En dan zwijgen we nog maar over hun partners.

Waarom worden dit soort zaken altijd zo breed uitgemeten in het nieuws gezet? Krijgt u er een kick van om anderen pijn te doen? Weet u wel hoe vaak misbruik voor komt? Bijna net zo vaak als spieken op school…’

Zie hier de teneur van een telefoongesprek dat ik enige tijd geleden heb gevoerd. Nou ja, gevoerd is een groot woord. Ik kwam amper aan het woord. Het had veel meer weg van een vulkaanuitbarsting waarbij ik de denkbeeldige lava over mij kreeg uitgestort. Dood aan de boodschapper of zoiets.

Het is alweer een hele tijd geleden dat er een zedenzaak door mij is beschreven en eigenlijk had ik ook helemaal geen zin om er op in te gaan. Maar goed, ik besloot de dame in kwestie rustig te woord te staan. Om haar vervolgens uit te leggen dat ze de zaken wel in de juiste proporties moest zien. Dat het in dit soort gevallen niet opgaat om de brenger van het slechte nieuws op de brandstapel te gooien.

Dat er slechts verslag wordt gedaan van iets waarvan de wetgever zegt dat het verboden is en dat iedereen de kans krijgt om daar het hare of het zijne van te denken of te zeggen.

Marion was echter niet te kalmeren. Ze bleek zelfs niet voor rede vatbaar. En toen ik ook nog het gore lef had om haar te vertellen dat ze de plank helemaal mis sloeg met haar vergelijking over misbruik en spieken, ontplofte ze bijkans. Wat had ik in hemelsnaam gedaan.

Dit gesprek dreigde uit te lopen op een oeverloze discussie waar ik helemaal geen zin in had. Iemand die seks met minderjarigen op één lijn stelt met spieken tijdens een tentamen of iets dergelijks? Het moet niet idioter worden zeg…

Ik had nog van alles tegen Marion willen zeggen. Zover kwam het niet. Na de tirade klonk er een tuut, tuut, tuut….. in mijn oor. Ze had de hoorn er op gegooid. Eigenlijk had ik er blij mee moeten zijn. Toch wilde ik nog het een en ander kwijt. Dan maar op deze manier.

Beste Marion. Het is de taak van een journalist om verslag te doen van nieuwsfeiten. De ene keer is dat een oersaai onderwerp, de andere keer een dramatische gebeurtenis. Ik weet dat ieder verhaal twee kanten heeft. Dat er in een zedenzaak alleen maar verliezers zijn. Jouw kijk op bepaalde gebeurtenissen ervaar ik echter als schokkend en niet getuigen van enige realiteitszin. Als je weer met beide benen op de grond staat mag je me nog een keer bellen.

Ik nodig je dan van harte uit om een keer plaats te nemen in Zittingzaal 14. Ben er zelfs van overtuigd dat er een wereld voor je open gaat. En dat je nooit meer met van die wereldvreemde vergelijkingen op de proppen zult komen…

God is een leugenaar…

De kerk heeft zijn geloofwaardigheid verloren. Ook al blijven veel gelovigen zich krampachtig aan de normen en waarden van de bijbel vastklampen. Het grote misbruikschandaal heeft de bouwstenen onder het instituut vandaan getrokken. De plaats waar je als zondaar ter biecht kan gaan, bleek een poel des verderfs te zijn geweest. Hoe schokkend kan de realiteit zijn.

Ik kan niet zeggen dat ik een christen in hart en nieren ben. Of moet ik zeggen een vroom christen. Kerken zijn voor mij niet meer dan indrukwekkende staaltjes van bouwkunst. Het geloof in een Schepper haal ik daar niet vandaan.

De dominee die me een keer bezocht na mijn zoveelste ziekenhuisopname in een jaar tijd wist me ook niet te overtuigen van het bestaan van iets bovenmenselijks. En toch bleef hij maar zeggen dat alles in het leven een doel had. Dat niets zonder reden gebeurt. Ik heb hem menig keer vervloekt. Onhoorbaar, maar toch.

Bidden is iets dat niet dagelijks op mijn menu staat. Zoals brood en fruit eten. Iedereen doet dat ook op zijn eigen manier. Toch durf ik wel te erkennen dat er momenten zijn dat ik wel wat extra hulp kan gebruiken.

Die is er tot nu toe nooit gekomen. Geen enkel teken van begrip. Sindsdien denk ik dat bidden niet veel meer is dan bedelen. En dat God een leugenaar is.

Een godvrezend mens zal mij meteen ter verantwoording willen roepen. Dat het zonder een greintje geloof onmogelijk is om iets van de grote baas te kunnen verwachten. Maar zou u, bij wijze van spreken dan, vijftien jaar willen bidden om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat een antwoord uitblijft? Dan ga je toch twijfelen.

We hebben het allemaal wel eens moeilijk, maar is dat een excuus voor de Almachtige om de ogen te sluiten. De hulpkreten van zijn kinderen te negeren? En wat als ik straks wel naar de hemel mag afreizen en hem persoonlijk te spreken krijg? Zou hij me dan vertellen dat het de duivel is geweest die het contact heeft verstoord? Lekker makkelijk hoor, we schuiven gewoon iemand anders de schuld in de schoenen.

Soms denk ik wel eens dat God zich kostelijk zit te vermaken over dat wat wij hier allemaal uitspoken. Ondertussen speelt hij oorlogje met complete volksstammen, schudt zo af en toe de aardbol eens flink door elkaar en stort bakken water over tienduizenden argeloze mensen uit.

Weet u wat ik nou zo jammer vindt? Dat we, als hij al bestaat, hem niet kunnen ontslaan. Om iemand op een wolk neer te zetten die wat betrouwbaarder is en, bij wijze van spreken dan, de telefoon wel opneemt als hij gebeld wordt.

De waarheid volgens Peter R. de Vries…

Ik heb me een poos geleden mateloos zitten ergeren aan de Zaanse verhoormethode waarmee Mark Rutte (VVD) tijdens het programma De Wereld Draait Door (DWDD) door Peter R. de Vries in een hoek werd gedreven door op een hondse toon tegen hem te praten. En het was niet de eerste keer dat ik naar een man zat te kijken die een tenenkrommende karikatuur van zichzelf aan het worden is.

Niet veel later was het weer raak. Onderwerp van gesprek aan tafel was Joris Demmink, secretaris-generaal van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Een fel bekritiseerd man die binnenkort met pensioen gaat en al jaren in verband wordt gebracht met kindermisbruik.

Het Algemeen Dagblad (AD) schreef nog dat er minimaal drie getuigen zijn die beweren dat Demmink meerdere keren contact met een pooier van minderjarige jongens zou hebben gehad. Demmink sleept de krant voor de rechter om dit verhaal.

Ondanks dat er telkens weer verhalen opduiken is volgens de AIVD, Justitie en de Rijksrecherche een onderzoek niet nodig. Dat heeft minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten (VVD) per brief aan de Tweede Kamer laten weten. Opstelten vindt dat er voldoende aanknopingspunten zijn en vindt de aantijgingen ‘ongefundeerd.’

Koren op de molen van Neerlands meest bevlogen misdaadjournalist. Bij DWDD zat hij tegenover AD-journalist Koen Voskuil. De Vries keek minzaam toe toen Voskuil vertelde wel vertrouwen te hebben in de afloop van de rechtszaak. En nog eens onderstreepte ooggetuigen te hebben van de misstappen die Demmink had gemaakt. Peter R. vertelde aansluitend dat hij de ‘zaak Demmink’ ook had onderzocht. En dat hij nog nooit enig betrouwbaar bewijs had gezien. Allemaal flauwekul en bedrog. En als de schrik van de criminaliteit zegt dat er niks aan de hand is? Dan is dat gewoon zo. Want wat Peter R. de Vries niet ziet bestaat ook niet. Punt uit.

Eigenlijk vond ik het best moedig van Voskuil dat hij de oneman-show van de almachtige misdaadbestrijder rustig over zich heen liet komen. Hij negeerde het geblaat van de man waar ik ooit diep respect voor had. Dat verliest hij gaandeweg steeds meer. Wat voor oud zeer leeft er bij hem. Dat hij geen hoofdredacteur bij de Telegraaf mocht worden? Of nog geen eigen talkshow heeft?

Af en toe denk ik zelfs dat De Vries aan een vorm van NPS lijdt. En daarmee bedoel ik niet de verzamelnaam van een aantal omroepen maar een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Je hoeft maar naar hem te luisteren om te ontdekken dat hij zijn eigen prestaties zo ongeveer van een buitenaards niveau vindt. In de tijd van Asterix en Obelix werd het stamhoofd op een schild gezet en boven het voetvolk uitgetild. Kijkend naar Peter R.  de Vries heb ik het idee dat hij zich ook behoorlijk verheven voelt.

Maar waarom moeten we blindelings aannemen dat zijn waarheid de enige is? Is hij dan zo uniek dat alleen gelijkgestemden hem begrijpen? In dat geval kan hij wel gaan carpoolen met bondscoach Louis van Gaal. Dat is er eentje van het zelfde pak lakens. Het is merkwaardig dat onze grijzende boevenvanger alle kritiek aan het adres van Demmink naar de prullenbak verwijst. Afdoet als complottheorieën. Nou ben ik niet zo van de samenzweringen en dat soort zaken. En ja, er bestaat veel twijfel over de verwijten richting Demmink. Toch begrijp ik die hooghartige en soms ronduit arrogante houding van ‘zijne goddelijkheid’ niet.

Op het gevaar af dat hij van zijn hoge troon springt en mij met zijn schild om de oren slaat, wil ik hem toch een vraag stellen. Zeg Petertje, zou er misschien een kleine kans kunnen bestaan dat je gewoon niet goed genoeg hebt gezocht?  Je bent toch ook maar een mens van vlees en bloed? Of zou het mogelijk zijn dat je het klootjesvolk na Natalee Holloway en Joran van der Sloot al zo ver ontstegen bent dat je je vingers hier niet meer aan durft te branden?

Misbruik vrijbrief voor misbruik…?

Het Openbaar Ministerie (OM) in Groningen heeft zes jaar gevangenisstraf plus tbs met dwangverpleging tegen een 33-jarige inwoner van Spijk geëist. Hij wordt verdacht van het misbruiken van vier meisjes.

Volgens het OM heeft de man tussen oktober 2009 en juni 2012 twee stiefdochters en twee vriendinnetjes misbruikt die in die periode bij hem op bezoek waren geweest. Het jongste slachtoffer was nog maar vier jaar oud toen het misbruik begon.

De twee stiefdochters werden gedurende langere tijd misbruikt op de momenten dat de verdachte ze naar bed bracht. Volgens de verdachte zou hij met een van de vier kinderen alleen maar hebben gestoeid. In de drie andere gevallen bleef hem geen andere keus dan een bekentenis af te leggen.

Op een gegeven moment werd hij tijdens het misbruik door een van de kinderen betrapt. Die zou hem vervolgens hebben gevraagd of ze mocht meedoen. Dat is althans de uitleg van de verdachte. De man gebruikte allerlei seksspeeltjes, waaronder een vibrator, om aan zijn gerief te komen.

Deskundigen achten de kans op herhaling groot. De Spijkster kampt namelijk met een pedofiele stoornis en zou een behandeling moeten krijgen. Hij is in het verleden ook zelf het slachtoffer geworden van seksueel misbruik. En ja, natuurlijk is dat erg. Een vrijbrief mag het echter niet zijn. Als uw ouders u vroeger geen fiets hebben gekocht beroof je op latere leeftijd toch ook geen bank om er zelf een te kunnen aanschaffen?

Het OM vindt tbs met dwangverpleging een gepaste maatregel om de maatschappij zo goed mogelijk tegen de Noord-Groninger te beschermen. De Groninger rechtbank doet over twee weken uitspraak.

De ouders van de slachtoffers vinden nog steeds dat ze hun kinderen niet voldoende hebben weten te beschermen. Onder hen heerst, behalve veel verdriet, dan ook een gevoel van onmacht. Een van hen vindt het afgrijselijk dat het misbruik onder hun dak heeft kunnen gebeuren.

De rechtbank buigt zich over de eis en zal binnenkort uitspraak doen. Ondertussen  zouden wellicht ook de ouders zich eens kunnen afvragen hoe het mogelijk is dat ze niets van het misbruik hebben gemerkt…

UPDATE: De rechtbank heeft nog geen uitspraak gedaan in deze zaak. Men wil eerst bekijken of de geëiste TBS met dwangverpleging in een voorwaardelijke straf omgezet kan worden. Dit zou betekenen dat de man naar een normale behandelkliniek moet. De reclassering moet hierover een rapport opstellen.

Er is inmiddels een zoektocht gestart naar een geschikte behandelplek voor de man. Dat gaat niet gemakkelijk. Een van de klinieken reageert negatief omdat de man zijn eigen pedofiele stoornis niet accepteert. Een ander probleem vormt de lengte van de maatregel. Volgens deskundigen moet hij lang in behandeling. Daarna zou hij nog eens jarenlang onder toezicht moeten komen te staan. De rechtbank heeft nu meer deskundigen gevraagd om eens naar de zaak te kijken. De rechtszaak gaat op 8 januari verder.