Verontrustende feiten…

Toen ik goed en wel in de wereld der wakkeren was, hoorde ik op het nieuws voor de zoveelste keer een discussie over integratie. Over hoe moeizaam dat proces verloopt. Mijn gedachten gingen meteen uit naar die duizenden asielzoekers die een nieuw leven buiten hun vaderland willen beginnen. Omdat het thuis niet lukt een toekomst op te bouwen. Om wat voor redenen dan ook. En dus blijven de rubberbootjes naar Europa komen.

En dan sta je daar als ontheemde. Je kent de taal niet, de gebruiken, de wetten en regels. Gelukkig hebben de Europese landen een integratiebeleid. En dus wordt asielzoekers, als ze de zegen krijgen en mogen blijven, verzocht om te integreren. Zich de regels en gebruiken van hun nieuwe thuisland eigen te maken. De praktijk is echter weerbarstiger dan men zou denken.

Je moet namelijk niet te hard roepen dat mensen zich aan de normen en waarden moeten houden van het land dat hen onderdak biedt. Dan begrijp je helemaal niks van de cultuur die de ontheemden zijn ontvlucht.

Van iemand die hier een baan wil, van de vrijheid, een uitkering en snel internet wil genieten, mag je niet compromisloos eisen dat die zich aan onze manier van leven conformeert. Dan doe je afbreuk aan hun afkomst. Aan het eigen gezicht dat ze ook hier moeten kunnen tonen. Of juist niet als dat beter bij hun religie past…

Eigenlijk best wel een kromme gedachte. Je wilt de pleziertjes wel, maar schuift de minder prettige zaken van je af. En als dat niet bevalt, dan kom je in opstand en schopt vervolgens tegen alles aan wat je nieuwe toekomst zou moeten worden.

Ik ga niet alle asielzoekers over één kam scheren en ook niet roepen dat de meeste vluchtelingen eigenlijk ordinaire gelukszoekers zijn. Wat mij verontrust is de toevoeging van een aantal nieuwe namen op de terreurlijst van de Nederlandse overheid. Daar staan nu 76 Nederlandse terreurverdachten en drie organisaties op. En weet u wat mij nog het meest verontrust? Er staat geen enkele verdachte op met de naam Jan, Piet, Kees of Klaas…..

Niets aan toe te voegen

 

stalker

Je verhaal zelf maken is al een ding. Maar als je in beknopte vorm terugleest wat een ander van jaren doffe ellende weet te maken, moet je toch even slikken. Treffend onder woorden gebracht en aan het papier toevertrouwd. 

Onderstaand verhaal is niet alleen een aanklacht tegen Pellegrino. Het is eveneens een priemende vinger richting Emergis Kloetinghe. De instelling die geen gevangenis zegt te zijn en dat ook niet hoeft te zijn. Het is wel de instelling die er voor zou moeten zorgen dat ‘ontspoorde’ cliënten na behandeling weer zoveel mogelijk op eigen benen kunnen staan. Die echter niets doet, bakken met gal over zichzelf, het personeel en anderen laat uitstorten. In onze ogen dus gewoon faalt.

Zoals in onze beleving ook het rechtssysteem in dit land faalt. Hoe moet je het anders verklaren dat schuldig verklaarde ‘volledig ontoerekeningsvatbare’ lieden ongestoord, en bovenal ongestraft, hun gang kunnen blijven gaan?

Welke waarde moeten we nog hechten aan dat beeld van die geblinddoekte dame met de weegschaal en het zwaard van de gerechtigheid. Wij hebben gewikt en gewogen, het zwaard de kans gegeven om voor gerechtigheid te zorgen. Die gerechtigheid hebben we niet gekregen, de bescherming van de wet gemist.

Karin en ik hebben gezegd wat we wilden zeggen. Iedereen kan er notie van nemen. Niemand hoeft zich er iets van aan te trekken. Als het maar duidelijk is dat wij er klaar mee zijn. Het hele verhaal leest u in De Telegraaf.

stalker2

Copyright tekst en foto’s: Saskia Belleman en Jos Schuurman (telegraaf@fps.nl) voor De Telegraaf.

 

Iemand nog een veeg uit de pan?

Anna Matkovich. Ik hoor het u zeggen. Wie is dat in hemelsnaam. Het is een pseudoniem voor Mysteryguest MinVenJ, Changemaker, Vrouw van 1 miljoen, Vijftig tinten rood, Theatertweep, Rolodexvrouw, Monica…….. Het zou kunnen dat ik er een vergeten ben, maar we hebben het echt over een en dezelfde persoon.

Ik pleegde haar altijd Tante P. te noemen. Tante Monica Pellegrino om vanaf nu toch maar even volledig te zijn. Ingezetene van Middelburg, maar sinds enige tijd te gast bij Emergis Kloetinghe. Een instelling voor mensen met een psychotische stoornis. Dat is tenminste de kwalificatie die de rechtbank Zeeland West-Brabant Tante toedicht. Dat ze alles vanuit die psychotische toestand doet en eigenlijk niet weet wat ze doet. Misschien moet iemand haar eens een keer wakker schudden? Anders gaat haar verblijf in Kloetinghe langer duren dan ze misschien voor ogen heeft.

Nu is ze er nog tot het einde van het jaar, maar wie zegt me dat er geen contractverlenging aan zit te komen als ze haar leven niet betert?  Die kans is klein, want Tante blijft gewoon doorgaan met dat waar ze anderen van beticht.

Of ik er al moedeloos van wordt? Nee hoor, op geen enkele wijze. Sterker nog, ik heb haar en mezelf beloofd dat het een hete herfst zou worden als ze op de oude voet zou doorgaan. En laat een ding duidelijk zijn, wat ik beloof kom ik na. Er zit een veeg uit de pan aan te komen.

Uit onderstaande twitterberichten moge blijken dat Tante niets heeft geleerd. Emergis zou zich moeten schamen om haar ingezetenen de mogelijkheid te bieden dat te blijven doen waarvoor ze eigenlijk zijn opgenomen.

Ja, de rechtbank heeft besloten haar niet te vervolgen. Juist vanwege haar psychotische toestand. Dat houdt overigens niet in dat ze onschuldig is. Dat vond zelfs de officier van justitie in juli van dit jaar. Maar ja, omdat de rechterlijke macht kennelijk niets met verwarde mensen kan, laten ze het er maar bij zitten. Koekoek……..

 

twitter

Ik zou me er ontzettend kwaad over kunnen maken, maar dat doe ik niet. Er zijn wegen voldoende om mijn gram te halen. Daar komt Tante snel genoeg achter. De schandpaal waar ze aan genageld gaat worden is er eentje zonder weerga. Dat geldt overigens niet alleen voor haar. Ik ben ook niet te beroerd om instituten als Emergis en het justitieel apparaat een zelfde veeg uit de pan te geven. Want ja, wie niet horen wil moet maar voelen.

Ik moest maar weer klagen als er reden toe was. Nou, bij dezen dan. Ik klaag Emergis aan wegens grove nalatigheid en eis maatregelen die er toe zullen leiden dat Tante haar internetgedrag wordt aangepakt. Ik klaag de rechtbank Zeeland West-Brabant aan wegens minachting en het nog steeds niet nakomen van toezeggingen, gedaan op de zitting van 19 juli 2016.

Cuculus canorus

Kent u de Cuculus canorus? Deze gevederde vriend heeft een uitgesproken voorkeur voor andermans habitat. Waarbij hij niet schroomt de aanwezige kroost hardhandig weg te werken, om er vervolgens zelf beter van te worden. Ik ken zo’n verschijning. Weliswaar met minder veren, maar wel eentje met hetzelfde irritante, repeterende riedeltje.

Ik heb op geen enkele vogel iets tegen. Ze mogen wat mij betreft fladderen waar ze willen en allemaal hun eigen deuntje zingen, maar zodra ze zich bij mij binnen proberen te dringen is het alarmfase één en wordt het tijd om maatregelen te nemen.

Probleem in dezen is wel dat de Cuculus canorus een beschermde diersoort is. Daar heb ik eerder dit jaar nog de bewijzen voor gekregen. Hij mag zich uitleven waar, hoe  en wanneer hij wil, zonder dat er iets aan gedaan wordt. Zelfs in het nest dat hem bescherming biedt, presteert deze eigengereide schreeuwlelijk het om anderen het leven zuur te maken.

Wat zou je eigenlijk moeten doen om Cuculus de mond te snoeren? Er voor te zorgen dat hij zich gedraagt zoals het hoort. Ik heb daar zo mijn ideeën over. Misschien is het een optie om het gedrag te gaan kopiëren. Het nest op te zoeken waar hij zich schuil houdt. Hem vervolgens hardhandig duidelijk te maken dat hij ongewenst is. En vervolgens overboord te kieperen.

Wat ook zou kunnen is de beschermde status aanvechten. De betreffende instanties duidelijk maken dat Cuculus eigenlijk een parasiet is. Een organisme dat zich aan een ‘gastheer’ hecht en daardoor schade aanricht. De gastheer als voeding gebruikt. Hem verzwakt. Feitelijk aan dezelfde tafel gaat zitten mee-eten zonder uitgenodigd te zijn.

Eigenlijk is het dus gewoon een smeerpijp. Een worm die willens en wetens door overheden in leven wordt gehouden. Met welk doel eigenlijk. In de hoop hem te genezen van zijn aangeboren gedrag? Dat is op voorhand al een kansloze missie.

Nee, ik ben er wel uit. Het vizier moet scherp gesteld worden, het jachtseizoen is wat mij betreft bij dezen voor geopend verklaard. Ik heb het niet zo op mee-eters. Dat gaat de Cuculus merken die zich in mijn territorium heeft begeven. Iedere keer weer als hij zijn riedeltje afsteekt.. En neem van mij aan, ik ben een geduldig jager.

Hete Zeeuwse herfst

Monica P. uit Middelburg zit zeker nog tot het einde van dit jaar in Emergis Kloetinghe. Een instelling voor mensen die, om het voorzichtig uit te drukken, de weg een beetje kwijt zijn. De mogelijkheid bestaat zelfs dat haar onvrijwillige verblijf aldaar verlengd wordt als dit nodig wordt geacht. De 48-jarige heeft zich volgens de rechtbank in de Zeeuwse plaats de laatste jaren schuldig gemaakt aan stelselmatige belaging, stalking, het plegen van inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en het aantasten van mijn goede naam en eer en die van mijn collega Karin Rixt.

‘Ik krijg dit soort zaken wel vaker onder ogen. Het lijkt wel of er de laatste jaren steeds meer verwarde mensen in de maatschappij rondlopen’, vertelde de officier van justitie tijdens de openbare behandeling van de zaak P. in het fraaie Middelburg. Hij wilde de kwestie eindelijk afronden en daar was ik uiteraard erg blij mee.

Met in het achterhoofd de man die enkele jaren geleden een waxinelichthouder naar de Gouden Koets gooide, vervolgens een jaar in voorarrest zat en zelfs met TBS werd bedreigd, zou het toch een peulenschilletje moeten zijn om Monica P. veroordeeld te krijgen.

De genoemde feiten werden als wettelijk en overtuigend bewezen bestempeld. ‘Mevrouw heeft dit stelselmatig, welbewust en met opzet gedaan, ondanks een schriftelijk verzoek van de slachtoffers om er mee te stoppen’, aldus de officier.

De grote vraag was volgens hem wat je met iemand moet die haar eigen advocaat op straat had gezet omdat hij weigerde contactverboden door te sturen. Die vervolgens het verbod kreeg om naar de zitting te komen. Iets wat ze zelf overigens ook niet deed. Ze liet opnieuw verstek gaan. Voor de derde keer op rij…..

Wat moet je met een afgedwaald schaap dat geen vertrouwen heeft in het oordeel van een psycholoog en een psychiater. Beiden hadden haar het etiket ‘volledig ontoerekeningsvatbaar’ opgeplakt, maar Monica P. diende een klacht tegen het duo in bij het medisch tuchtcollege. Ze verweet hen ondeskundigheid. Monica wilde een transcultureel onderzoek. Uitgevoerd door mensen die wel weten hoe iemand van Italiaanse afkomst in elkaar steekt. Mensen die haar wel zouden begrijpen. Haar verzoek werd, hoe verrassend, afgewezen..

Ergens in mijn achterhoofd hoorde ik gezang. Hosanna, na vier jaar zou er eindelijk een punt achter deze langslepende, dodelijk vermoeiende kwestie gezet kunnen worden. De vraagtekens doken aan de Kousteensedijk echter bijna net zo snel op als Pokemon’s op een smartphone.

De twijfels werden in een kort tijdsbestek weggenomen. Ondanks de bewezenverklaringen wordt Monica P. namelijk niet strafrechterlijk vervolgd. Volgens de rapporten denkt en handelt ze vanuit haar psychotische toestand. Volledig ontoerekeningsvatbaar dus. Verdere behandeling in Emergis Kloetinghe blijft gewenst, maar het opleggen van een TBS-maatregel ging de rechtbank te ver.

Had ze me maar een waxinelichthouder naar het hoofd gegooid. Ik was gelijk een profvoetballer met veel misbaar naar de grond gegaan en had alles uit de kast gehaald om mensen te doen geloven dat ik bijna was vermoord.

Alle feiten bewezen, de verdachte dus gewoon schuldig maar niet strafbaar omdat ze niet weet wat ze doet. De woorden galmen ver na de zitting nog na in mijn hoofd. Ja, men gaat wel kijken of ze het internetgedrag van Monica P. wat kunnen temperen. Daarvoor moet men in overleg met Emergis.

En ja, mocht Zeeuws meisje zich opnieuw aan een strafbaar feit bezondigen, dan kan er uiteraard altijd weer aangifte worden gedaan. Van welk strafbaar feit dan? Gooien met iets anders dan een waxinelichthouder? En waarom zouden we daar aangifte van doen? Wat is de toegevoegde waarde daarvan? Ze is immers geestelijk ontspoord…

Ik was verbouwereerd, teleurgesteld, gefrustreerd en heb dat laten blijken ook. Daar heeft men in Middelburg dan wel weer alle begrip voor. ‘Maar ja, zo zit de rechtspraak in Nederland nou eenmaal in elkaar’, zei de politierechter quasi verontschuldigend.

De woorden die hij daarna tot mij sprak, klinken me vierhonderd kilometer verder noordwaarts nog steeds als een allerbelabberdst uitgevoerde sonate in de oren. ‘U bent van ver gekomen, maak er een mooie dag van. Het is zomer in Zeeland.’

Ik heb Zeeland in ijltempo de rug toegekeerd. Ben in vliegende vaart richting huis gereden. En heb mezelf een ding voorgenomen. In Middelburg mogen ze dan klaar zijn met de zaak Monica P., maar ik ben dat nog niet. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken.

De zomer in Zeeland zou nog wel eens gevolgd kunnen worden door een hete Zeeuwse herfst. Eentje die de geboren profeet, herschrijver van de Bijbel en het zichzelf Vredesprojectmanager van de EU noemende warhoofd zich nog lang zal heugen.

Monica P, Ik weet sinds 19 juli van dit jaar veel meer van jou dan je lief is. En ik zal niet schromen om dat tegen je te gebruiken. Ik weet waar je verblijft en wat je nabije toekomst gaat worden. En of het nu wel of niet tot je doordringt, zo lang jij bezig blijft met het besmeuren van mijn goede naam en eer zul je mij op je pad vinden….

Als je dit leest ben je….

Zo, dat was even schrikken zeg. Krijg ik me daar een email van Tante P. waarin ze de ware reden onthult van mijn belangstelling voor haar. Omdat het lastig is alles samen te vatten, geef ik mijn antwoorden wel onder haar vragen. Zijn we daar ook meteen klaar mee. Nou moet u wel even weten dat de heer Langeler van de politie in Middelburg is. Dat is de man die aan de deur van Tante stond te schreeuwen. Eehhhhhh, dat is tenminste wat zij beweerde.

Geachte heer Langeler,

Hieronder treft u de reden aan dat ik werd afgeperst door Willem Biemans. Het gaat er met name om dat ik met Nanko Kiel contact had over Barbara Blaszak. De Poolse moeder en de ontvoering van haar zoontje. De verhalen dat ik iets anders van hem of van wie dan ook zou willen zijn allemaal verzonnen.

ANTWOORD: Het klopt dat ik contact met haar heb gehad over deze zaak. Dat heb ik overigens, in tegenstelling tot wat Tante zegt, ook nooit ontkend. Sterker nog, dat heb ik bij de politie schriftelijk vast laten leggen. Tante vroeg mij of ik iets in deze kwestie kon betekenen. Ik ben er maar even mee bezig geweest omdat P. er van alles, maar vooral iedereen aan de oren bij sleepte en ik het overzicht al snel kwijt raakte. Ik heb haar en mevrouw Blaszak derhalve gevraagd om maar ervaren juristen in de arm te nemen om een en ander uit te zoeken. Voor mij was de kous daarmee af. Einde verhaal. Voor haar kennelijk niet, want toen begon de ellende pas goed…. 

Lees meer »